Syberia opisana przez Thubrona okazuje się kwintesencją Rosji – na powierzchni resztki obozowych baraków sprzed 50 lat, a pod lodem mamuty zachowane tak, że można policzyć liście z ich ostatniego posiłku. I na...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Dwunasty album w dyskografii legendy sceny indie Yo La Tengo. Amerykanie promują krążek serią pięciu klipów nakręconych przez Johna McSwaina. (ONET.PL)
Jednym słowem muzycy wciąż są w świetnej formie i nie mają potrzeby ścigania się z nikim na scenie niezależnej, bo są po prostu klasą samą w sobie – niczym święcący obecnie tryumfy Wilco.
Yo La Tengo nie zapomina o swoim talencie do nagrywania długich kompozycji z wolno ciągnącymi się elementami instrumentalnymi.
Trio Yo La Tengo po raz kolejny udowodniło, że nie musi się z nikim ścigać i za wszelką cenę dowieść ile znaczy na scenie alternatywnej.
Na "Popular Songs" (...) zespół jest w świetnej formie. I swobodnie tasuje gatunki.
Aby nie tylko docenić, a może wręcz przywiązać się na dłużej do „Popular Songs”, należy wypisać się z jakiegokolwiek klubu i przystąpić do sekcji Yo La Tengo...
Yo La Tengo, podążając od ponad dwudziestu lat własnymi ścieżkami i nie posiadając potrzeby udowadniania czy imponowania komukolwiek pozwalają sobie na wiadomą nonszalancję, która jednak często prowadzi w ślepe uliczki.
Nie jest to oczywiście najlepsza płyta w szerokiej dyskografii amerykańskiej niemal już legendy indie. Jednak mocny punkt.