Megarecenzje - serwis agregacyjny

Ciekawe, czy po usłyszeniu tych perełek ktoś będzie jeszcze miał odwagę nazwać ich starymi nudziarzami.

Muzycy U2 nie robią artystycznej rewolucji, zresztą nikt tego po nich nie oczekiwał, za to nowymi utworami przypominają, przynajmniej chwilami, najciekawsze i najlepsze (tak, tak) czasy swojej kariery.

Co podkusiło U2, by na singel wybrać "Get On Your Boots" - nie wiadomo. Ten chaotyczny, rwany utwór to jeden ze słabszych momentów na płycie, podobnie jak "Stand Up Comedy".

Od standardowych kompozycji grupy z ostatnich kilku lat odbiega także wieńczący płytę kawałek „Cedars of Lebanon” z tekstem wyrecytowanym przez Bono.

Tandetny singiel „Get On Your Boots” faktycznie zapowiadał kataklizm. Na szczęście nijak nie pasuje do pozostałych 10 piosenek – przeważnie stonowanych, nagranych z  wyobraźnią i swobodą, na jaką stać tylko weteran&oacu

Żałuję tylko, że nie czuć atmosfery miejsca gdzie odbywała się jedna z sesji nagraniowych - bo ja naprawdę chciałem usłyszeć coś co świadczyłoby o produkcji made in Maroko.

O najnowszym dziele irlandzkiej formacji mogę w zasadzie powiedzieć tyle, że dawno się tak nie nudziłem podczas słuchania muzyki.

Gdyby panowie zmienili proporcje i więcej dali ostrych, rockowych nagrań, a mniej tych ładnych piosenek do radia, byłoby wspaniale. No ale przecież mówimy o U2, więc i tak w skali światowej jest wybornie

W związku z tym nie sposób ocenić No Line on the Horizon – który jest co najwyżej niezłym dziełem starzejącego się zespołu – w odarciu od wszystkich kontekstów.

Usłyszawszy singiel promujący ten album byłem szczerze zawiedziony. “Get On Your Boots” to niestrawny muzyczny koszmarek, który zespołom tej miary co U2 nie powinien się przytrafiać.

No Line On The Horizon utrzymuje przyzwoity poziom, ale moim zdaniem jest wyraźnie słabszy od dwóch poprzednich płyt (...)

Jeszcze większe wrażenie zrobił na mnie "Fez-Being Born".Kurcze czuć w tym wielkość i jakąś prawdę,czego nie można powiedzieć o większośći piosenek na tym albumie.

No bo ej. W zasadzie to moje niekumanie tego fenomenu zaczyna się od elementarnego pytania po co jeszcze słuchać U2?.