Megarecenzje - serwis agregacyjny

Takie to już czasy, że zespół bez tekstów (za to z intrygującymi tytułami), a do tego brzmieniowo chropowaty i kompozycyjnie rozczochrany, choć świetny, skazany jest raczej na obrzeża rynku. 

(...) to hołd złożony autentyzmowi, który rodzi isę zadala od klawisdza backspace. Dołakdnie jak ta recnzja. 

Jest moc, jest klimat “bez cipienia się”, surowizna i choć czytając wkładkę można bać się lo-fi, to wszystko jest pod kontrolą. 

The Kurws zgodnie z nazwą grają, jakby ktoś im soli pod ogon nasypał. Pomimo tego Dziura w getcie aż tak odkrywcza nie jest. 

„Dziura w getcie” to w ogóle materiał wielowątkowy. To nie tyle wydawnictwo punkowe, czy post punkowe, co o punkowym brzmieniu. 

(...) no i nie mam złudzeń – nie jest to płyta dla wszystkich. 

Zwyczajnie udało się to, co udać się miało: jest młodo, energicznie, ale i erudycyjnie, bo wykrzesali Kurwsi szaleństwo i autentyczność z tych składowych, no i o to przecież chodzi. 

Kurws to typy spod ciemnej latarni, które poradzą sobie nawet w tych owianych złą sławą okolicach, ale wielu nie zechce tam spacerować, meandrując pomiędzy dziurami w chodniku a rozdzierająco groźną kakofonią. 

Zabawa z psychodelicznymi zabawami Franka Zappy i przełożenie ich na nasze polskie, szare i brudne podwórko zdała egzamin. Mam nadzieje, że zagrają hymn Polski na Euro 2012.