"Spytała mnie, czy dobrze robi, występując z wnioskiem o oskarżenie prywatne. Oczywiście, że nie. To szaleństwo. Nie wyjdziemy z tego cało. Ty, a przede wszystkim ja. Wszystko przez to, że w dzieciństwie...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Piąta płyta w dorobku grupy Strachy na Lachy nosi tytuł "Dodekafonii".
"Dodekafonia" ukaże się równolegle w dwóch formatach: na popularnym cd oraz po raz pierwszy w historii zespołu, na dwupłytowym winylu. (ONET)
Co ciekawe, w samej muzyce mniej niż na poprzednich płytach Strachów nawiązań do tak zwanego miejskiego folku, za to więcej rockowej energii.
Dla mnie album jest uosobieniem kontrastu między poezją a prozą życia. Smutne, no i niestety prawdziwe.
Gorzka, przygnębiająca i boleśnie prawdziwa jest najnowsza płyta Strachów Na Lachy „Dodekafonia”
Wszyscy którzy bezwarunkowo kochają Strachy Na Lachy będą zachwyceni
Jeszcze nikomu nie udało się tak trafnie zredukować istoty tego kraju pierwszej dekady dwudziestego pierwszego wieku do figury skacowanego kierowcy poloneza. Brudny ryj z wąsem - Polska.
Płyta wyszła mu w każdym razie smutna i pesymistyczna. "Polska!", jak krzyczy na końcu "Tego wiatraku, tej łąki". No właśnie, bardzo polska…
DoDekafonia okazała się zwyczajną kakofonią. Wiem, że Strachy na Lachy to nie Pidżama Porno. Po przesłuchaniu najnowszego dzieła wiem również, że coraz mniej strachów jest w tych Strachach.
Sam Grabaż, tak kiedyś się wybijający, dziś razem z zespołem jest tylko jednym z wielu.
Dodekafonia to po prostu przeciętna, a chwilami słaba płyta. Posłuchajcie sobie bębnów w większości piosenek, koszmarnej elektroniki albo tego czegoś, co jest chyba gitarą, w Ostatkach.