Megarecenzje - serwis agregacyjny

Także liryki odśpiewane w języku angielskim nie niwelują czaru wymyślonego języka wcześniejszych kompozycji, ani rdzennych islandzkich utworów.

Dobrze widzieć, że Sigur Ros wraca z nowymi pomysłami, którymi pokazuje, że jest zespołem z dużym potencjałem, a nie tylko grupą, która oparła swój sukces na powtarzaniu jednej formuły.

Nie jest to album magiczny, nie stworzył też nowego oblicza Sigur Ros. Szkoda, że nie zaryzykowali i nie rozwinęli pomysłów z których powstały dwa pierwsze utwory na płycie.

Członkowie zespołu pozwalają sobie nawet na tak zaskakujący zabieg jak pierwszy w twórczości utwór w języku angielskim (...), który traktować należy raczej jako ciekawostkę a nie, o zgrozo, zapowiedź nowej drogi.

Z takim językiem (chociaż jest tu jeden kawałek po angielsku), sposobem śpiewania i komponowania Sigur Rós nie zaskoczą już nigdy na całej linii, rewolucji nie zrobią, ale tutaj zrobili tyle, ile mogli.

ale ten teledysk świetnie nastawia nas na klimat całego krążka który właśnie trochę taki jest: dziki, nieprzewidywalny, piękny, jak czysta natura, czasem zbyt patetyczny, jak wybujałe korony drzew.

Oczywiście nie ma sensu zaprzeczać, że przy Festivalu nie da się nie ziewać, natomiast są też momenty naprawdę udane i ujmujące.

Jest na tej płycie trochę energicznego walenia w bębny, trochę smętnego, nastrojowego zawodzenia, pojawia się nawet jeden kawałek po angielsku (...), ale całości brakuje charakterystycznych dla zespołu ciepła, magii...

Dalej nie mam ochoty na ten album psioczyć, bo wbrew temu, co napisałem wcześniej, ta płyta nie jest klęską. Tak czy inaczej Sigur Rós odroczyli deklaracje krytyków o ostatecznej klęsce...

Dotychczas nie miałam najmniejszych problemów z recenzowaniem płyt Sigur Rós. (...) Niestety, pomimo najszczerszych chęci, przy okazji najnowszego dzieła, z łatwością się tylko ziewa.

(...) w pewnych fragentach płyty można odczuć tak dotkliwy smutek, który sprawia, ze odczuwasz moemntalnie dyskomfort. Nie jest to piękny smutek, tylko taki normalny, okropny, jaki wszyscy powinni zostawić dawno za drzwiamy psychoterapeuty.