Megarecenzje - serwis agregacyjny

To co uderzyło mnie przy pierwszym odsłuchaniu, to fakt, że płyta jest tak równa. Tak spójna. A to składanka przecież.

Chciałabym, żeby po tej kolejnej słuchacze poczuli chociaż namiastkę tych emocji, których ja doznałam słuchając "Gajcego".

Każdy z artystów, trzymając się własnej stylistyki muzycznej, nadał wierszom Mistrza odpowiedni dla ich klimatu ton.

Dzięki różnorodnym, czasem zaskakującym, ale też nie specjalnie wybitnym interpretacjom artystów młodszego i starszego pokolenia, wychodzą na główny plan i wkręcają się w głowę, uderzając swoim nietuzinkowym przekazem.

Teraz może Gajcy trafi pod strzechy, tam gdzie jest miejsce dla Niego i jego poezji.   

Czy teksty Gajcego użyte w piosenkach zyskały nową siłę? Zdecydowanie tak!

Poniżej klika zdań na temat moich odczuć o kolejnych utworach z płyty, które oceniłem wg skali pięciogwiazdkowej.

Trudno te utwory zignorować, pełne są dramaturgii, brawurowych gitar i mocnej elektroniki, przeplatanych lirycznymi podprowadzeniami.

Kilka perełek, jak Karolina Cicha, nie czyni tej płyty jeszcze zjawiskiem. A szkoda…

Jeśli celem płyty było zainteresowanie młodego pokolenia poezją Gajcego, to spełnia ona swoją rolę lepiej niż niejeden profesorski elaborat.

Nie miałbym na przykład nic przeciwko temu, by w tym przypadku do jednego studia spędzić Dezertera, N.O.T., 52UM, Made In Poland i Janerkę i nie wypuszczać, dopóki nie wyjdą z całą płytą.

Gdyby skrócić płytę o połowę – byłoby świetnie. A tak jest tylko przyzwoicie.