Megarecenzje - serwis agregacyjny

Tak, bo bezdyskusyjnie to krążek tego roku, nie mający póki co żadnej rywalizacji. 

Albumu słucha się dobrze i na pewno na taki zastrzyk optymizmu będzie się miało ochotę jeszcze raz. 

Nie jestem fanem papryczek, ale nie da się nie zauważyć, że goście nie wiedzą co to monotonia. Jestem na tak :)  

(...) dostałem czternaście utworów dobrej zabawy i ciekawej, radosnej muzyki stworzonej przez radosnych i wyluzowanych facetów idących do przodu i cały czas bawiących się muzyką(...) to kawał bardzo dobrej muzyki. 

Dzisiaj RHCP to muzyczna instytucja, zespół, który potrafi nagrywać znakomite, łatwo wpadające w ucho funkowe melodie. Dowodem ich dziesiąta płyta "I’m With You". 

Dostaliśmy po prostu bardzo dobrą płytę. 

"I'm with You" to jeden z najważniejszych albumów roku. 

Zaprawdę, udany powrót wielkiego zespołu. 

Płyta ta jest wprawdzie nowa- całkiem inna od dotychczasowych, ale ciągle z tym samym urzekającym wokalem Anthony’ego Kiedisa i stylem papryczek, który rozpozna chyba każdy. 

Podoba mi się bogactwo, dźwiękowe warstwy i niewymuszona różnorodność. Podoba mi się "I'm With You". 

Nie ma wątpliwości – Red Hot Chili Peppers wracają w wielkim stylu. 

Choć lata nieubłagalnie im lecą, Red Hot Chili Peppers wciąż sięgają tam, gdzie inni nigdy nie zdołają. Nawet bez Johna Frusciante. 

"I'm With You" dowodzi, że Red Hot Chili Peppers wciąż mogą funkcjonować w rockowej lidze mistrzów. 

Być może wśród fanów zespołu nastąpi przetasowanie, ale jedno jest pewne, ich liczba nie zmaleje. 

I'm With You to dobra, równa płyta, na której Red Hot Chili Peppers sięgają po instrumenty, które wcześniej nie pojawiały się w ich utworach, a wszystko to aby zapełnić pustkę, która naprawdę jest odczuwalna. 

Album jako całość, to kompilacja muzyki na przyzwoitym poziomie i miłej dla ucha. 

Wszystkim fanom "Papryczek" oraz alternatywnego rocka polecam, choćby po to, żeby samemu przekonać się, czy bez Johna Frusciante Red Hot Chili Peppers potrafią jeszcze cokolwiek stworzyć. 

Ten album nie jest słaby, bo oni słabych albumów nie nagrywają, ale pewien niedosyt (za mało gitary i przede wszystkim za mało ambicji) i lekkie rozczarowanko (że się nie rozwijają) jednak się pojawia. 

 I’m with You mimo małego rozczarowania po pierwszym przesłuchaniu przekonuje, jeżeli damy mu drugą szansę.

Pigułkę jaka widnieje na okładce albumu warto połknąć siedząc wygodnie w fotelu i popić ulubionym napojem. Potem już Red Hoci zadbają o muzyczny relaks na najwyższym poziomie. 

Po pierwszym przesłuchaniu I'm with you w zasadzie mało zapamiętałem. Jakiś riff, zagrywka na basie, kawałek tekstu i tyle. 

Może ta płyta nie przynosi przełomu ale słucha jej się całkiem przyjemnie. 

"I'm With You" nie jest złym krążkiem. Jest po prostu mocno nierówny, co widać szczególnie na tle poprzednich dokonań zespołu. 

Po pięciu latach mamy w końcu nową płytę zespołu, który (..) nigdy się do końca nie pogrążył i nie nagrał zupełnie beznadziejnego albumu. 

Chciałbym się mylić, lecz jeśli marzą nam się kolejne genialne płyty RHCP, możemy o nich zapomnieć w tym składzie. 

Wsłuchawszy się w płytę odnoszę wrażenie, że chłopaki są nieco bardziej skoczni, radośni, ale brak im pazura. 

Dla mnie jako starego fana Papryczek wyjątkowo przykre jest to, jak często z tego albumu wieje nudą. Może byłoby lepiej gdyby ta płyta była trochę krótsza.