Megarecenzje - serwis agregacyjny

Album wciąga jak najlepszy kryminał. Akcenty są idealnie rozłożone, po agresywnych, szybkich kawałkach następują momenty spokojniejsze, pozwalające na chwilę odetchnąć.

Wielu nie znosi arogancji braci Gallagherów, wielu nie trawi ich muzyki i lubuje się w obwieszczaniu ich końca. Ale prawda jest taka, że oni znów wrócili, udowadniając, że słusznie są nazywani duchowymi następcami The Beatl

W zdecydowanie bardziej szalonym rock'n'rollowy klimacie Oasis daje sobie radę nie gorzej, niż w piosenkowym, zachowawczym repertuarze. Można rzec więcej – w brudnym, jazgotliwym graniu wypadają nawet ciekawiej.

Początek „Dig Out...” także zaskakuje. Pierwszy numer brzmi jak zaginiona piosenka Beatlesów. Świetnie wypadają utwory zaśpiewane przez Noela, a kompozycja Andy’ego Bella należy do najlepszych na płycie.

Do gry wraca generacja muzyków, którzy po wielkich sukcesach w połowie ubiegłej dekady ostatnio wałęsali się po obrzeżach brytyjskiej muzy niczym zombie.

Tym kompaktem nic nie wnoszą, a tak naprawdę ma się wrażenie, że wnosić im się nic nie chce. Ważniejsza w tym wszystkim okazała się cała medialna otoczka, napompowane do granic możliwości marketingowe show...

Chłopcy zaczynają ostro, hi-hat bardzo ładnie brzęczy w moich uszach, jest charakterystyczna ściana gitarowa. Jest rockowy klimat i w sumie etykietka pop nie pcha się aż tak natrętnie na usta.

Siódmy studyjny krążek formacji zasługuje na środkową półkę u każdego kolekcjonera. Spełniają wszystkie normy, nie wybijając się poza szereg w żadną ze stron.

Dobre wrażenie psuje jedynie ballada "I’m Outta Time" napisana przez Liama, która miała być hołdem dla Lennona, a jest kiepską, sentymentalną brit-popową piosenką.

Właściwie wszystkie prawidła rządzące dzisiejszym "szołbiznesem" sugerują, że ten zespół gdzieś tak od 6 lat nie ma prawa bytu. A jednak istnieje, trzyma się dobrze, ma najlepszą okładkę w swojej dyskografii i ...

Nie wymagam od Oasis by „wynaleźli proch”, czy też nagle zmienili swe muzyczne oblicze, jednak po tylu latach na muzycznej scenie mogliby wyznaczyć młodym wykonawcom muzyczny kierunek.

Na 'Dig Out Your Soul' akustyczną gitarę usłyszycie tylko sporadycznie, za to nie zdziwcie się, jeśli refren 'The Turning' skojarzy się wam z Nine Inch Nails, a 'Falling Down' wyda się najambitniejszym singlem w dorobku Oasis.