Megarecenzje - serwis agregacyjny

"Osiecka" to album pełen niepokoju, pełen rozedrganych emocji, ale jednocześnie pełen polotu i przede wszystkim bezpretensjonalności. Kolejny dowód na wszechstronność Nosowskiej i uniwersalność słów Osieckiej.

Wspaniałe są aranżacje Marcina Macuka oraz jego magicznie brzmiąca orkiestra – teremin, ksylafon, trąbki, saksofony, fortepian, trzeszcząca płyta. Było smutno, tymczasem, jak śpiewa Nosowska, „nasza kulawa barka” (...)

Sama Nosowska śpiewa w sposób najprostszy, surowy, jakby nuciła sobie w domu. Dzięki temu, w przeciwieństwie np. do „siłowych” interpretacji Maryli, na płycie jest i Nosowska, i Osiecka.

wiadomo, że przeciętny zjadacz muzyki nie technikę stawia na pierwszym miejscu tylko prostą, elementarną kwestię: czy płyta ma w sobie 'to coś'. (...) Moim zdaniem płyta Nosowskiej nowymi aranżacjami tekstów Osieckiej ma owo 'coś'

I w efekcie możemy do woli słuchać "Uciekaj, moje serce” jako ostrego tanga czy "Na całych jeziorach ty” w ujęciu psychodelicznym.

Udało się najważniejsze: znaleźć tym osłuchanym kawałkom nowe, przekonujące brzmienie. Raz błyskotliwe („Nim wstanie dzień” ma szlachetny posmak ballad Scotta Walkera), innym razem niekryjące czułości dla oryginału...

Do tej płyty trzeba się zabrać na spokojnie. Nie można jej pozwolić ulecieć przez nieszczelne okna.

I tutaj ukłon w stronę muzyka Pogodno – Marcina Macuka, który od jakiegoś czasu wiernie towarzyszy Kasi w jej artystycznych poczynaniach (...). Dzięki jego obecności, album nabrał niesamowitej, bogatej muzycznie atmosfery

W większości przypadków udało jej się uniknąć teatralnego charakteru piosenki aktorskiej czy braku emocji typowego dla muzyki popularnej. Nie tylko słuchając "Kto tam u ciebie jest", można mieć złudzenie, że to jej własny&

Odważniej do rzeczy przystąpiła Nosowska, która piosenek Agnieszki Osieckiej wcześniej nie wykonywała, za to sama chwilami zaczynała Osiecką przypominać w swojej liryce.

Nawet jeżeli od artystki tak utalentowanej jak Nosowska powinniśmy wymagać czegoś więcej niż przyjemnego, ale jednak półproduktu, wróżymy temu albumowi olbrzymi komercyjny sukces.

Płyta rozpada się na utwory potraktowane poważnie oraz te, które nabrały zabarwienia nieco pastiszowego. Te pierwsze - jak świetne "Na całych jeziorach Ty" - zostały delikatnie zdekonstruowane (...)