Megarecenzje - serwis agregacyjny

Cudowna jest ta płyta. Przepięknie nostalgiczna, a wtedy kiedy trzeba, mocna i mądra. 

Absolutnie wspaniały i porywający album. 

Panowie, ugotowaliście kawał muzy, wciąż bardzo potrzebnej. 

Niewątpliwie udało się panom z Myslovitz przejść suchą nogą przez morze pewnego znanego nam jedynie z książki kryzysu. 

Nowy album „Nieważne jak wysoko jesteśmy…” pokazuje, że śląska grupa wciąż ma wiele do powiedzenia. 

Są tu ciekawe melodie, porządne teksty i świeżość w brzmieniu. 

Warto było czekać na nową płytę Myslovitz i zdecydowanie warto po nią sięgnąć. 

 Są jednak na tej płycie fragmenty dzięki którym do tej płyty chce się wracać.

Wspaniale się tego słucha. 

Grupa Myslovitz muzycznie nagrała udany album. 

(...) należy się cieszyć, że jeden z najważniejszych polskich zespołów dalej jest z nami. 

(...) dajcie im szansę, bo materiał jest tego wart. 

Nie pozostaje mi absolutnie nic innego, jak pochylić lekko głowę i wyszeptać, że jako umiarkowany rojkista lubię tę płytę. 

Na pewno dostarcza kulturalnej gitarowej muzyki, bardzo sprawnie wykonanej i świetnie wyprodukowanej.

To materiał kompletny, a jego warstwa tekstowa winna być zgłębiona przez każdego fana zespołu. 

Znakomite melodie w „Art Brut” czy „Przypadku Hermana Rotha” Artur Rojek wyśpiewuje pewnym i pełnym jak nigdy przedtem głosem.  

To najbardziej zrytmizowana ze wszystkich dotychczasowych płyt zespołu. I najbardziej dopracowana brzmieniowo. 

Zespół Artura Rojka, nie chcąc poprzestać na przynoszącej sukces formule, stawia na rozwój. 

Każdy i tak poleci po nią do sklepu (...) 

„Nieważne jak wysoko jesteśmy…” Myslovitz zapowiadano jako najważniejszą rockową premierę roku w naszym kraju. 

To po prostu kolejna płyta Myslovitz i jeśli sądzicie, że Was zaskoczy, to Was nie zaskoczy. 

Liryczne teksty są fajne. Mądre i jakieś przesłanie mają.