Megarecenzje - serwis agregacyjny

Twórczy Morbid Angel wciąż się liczy i zaskakuje – a może szokuje? 

"Illid Divinim Insanus" to płyta niezwykle odważna, drażniąca i frapująca. Wielki powrót ważnego w historii muzyki zespołu. 

Moim zdaniem do "Illud Divinum Insanus" trzeba podejść indywidualnie, nie patrzeć na przeszłość zespołu tylko na "teraz". 

"Illud Divinum Insanus" to jak na razie najbardziej kontrowersyjna płyta Morbid Angel, która w tym względzie przebija nawet "Heretic". 

Jeśli Morbid Angel chciał włożyć kij w mrowisko, zrobił to fenomenalnie. 

Świat jeszcze nie jest gotowy na tak odważne posunięcie. To album brawurowo skomponowany, odważnie zagrany i dziwnie wyprodukowany. 

Ósmy album niekoronowanych królów gatunku w końcu się zmaterializował i dobrze, że budzi skrajne emocje. 

Nie zazdroszczę rzeszy ludzi, dla których Morbid Angel to wciąż bogowie death metalu.  

Osobiście uważam, że Morbid zamiast umizgiwać się do coraz bardziej łysiejących miłośników „Altars Of Madness” i „Covenant”, robi swoje ciągle szukając. 

Jednak odpowiedzmy sobie szczerze: czy nie wolność artystyczna jest w sztuce najważniejsza? 

Wracając do całej płyty Illud Divinum Insanus spodziewałem się gorszej płyty ale nie jest źle, dominuje tutaj zdecydowanie death metal, reszta to tylko nie wiadomo co. 

Podsumowując: nowe oblicze Morbid Angel wywołuje potężny dysonans. Wszystko wygląda z pozoru bardzo dobrze (jak dla starych fanów) ale tak jest tylko dopóki nie usłyszy się tej płyty. 

Dla Die Hards ta płyta to porażka, dla mnie jest w porządku do posłuchania, chociaż wciąż nie mogę uwierzyć, że tak brzmi najważniejszy krążek tego roku. 

Jest na tej płycie i death metal i to więcej niż porządny. 

Reasumując, sytuacja nie wygląda za wesoło, a próba zespolenia ostatnich fascynacji Azagthotha muzyką elektroniczną z familijnymi przedsięwzięciami Vincenta w rockowo-industrialnym zespole Genitorturers, wyszła raczej średnio. 

Jeśli myśleć o tej płycie jak o projekcie nie związanym z Morbidami to całkiem ok. Spokojne 8/10 bo to ciekawa płyta.
Ale jeśli chodzi o płytę Morbid Angel to rozczarowanie – 3/10.
 

Czy ci goście naprawdę uważają, że bazując na legendzie mogą sprzedać słuchaczowi dosłownie cokolwiek? 

Reasumując, płyta jest stylistycznie rozsypana i mamy huśtawkę – od przeciętnego deathu do kiepskiego industrialu i tak w koło Macieju. 

Jest po prostu tak słaba i tak wyprana z ambicji i morbidowego klimatu, że próby poważnej oceny „Illud…” nie były nawet przez nas podejmowane.