Megarecenzje - serwis agregacyjny

Płyta jest spójna i broni się świetnie. Jest po prostu doskonała. I na pewno może być lekiem na całe zło. Brawo mistrzu! 

Nie ma w tym albumie próby taniego wkupienia się w uczucia odbiorcy, jest głębokość przeżycia i refleksji. 

Mówi do mnie blisko 80-letni facet, akompaniujący sobie na dosłownie dwóch strunach, a ciekawi mnie on i porusza bardziej niż którakolwiek nowa kapela, mająca miliard lajków na fejsie. 

Takiego Cohena każdy fan chce po prostu słuchać. 

Tego głosu nie sposób pomylić z czyimkolwiek innym. Leonard Cohen kończy 77 lat i powraca z kolejnym albumem – zatytułowanym doprawdy trafnie – "Old Ideas". 

Stare pomysły, ale jak zawsze skuteczne. 

Dziadek Leo nie mógł bardziej trafnie i z charakterystycznym dla siebie dystansem zacząć pierwszej od ośmiu lat, a zaledwie 12. w karierze autorskiej płyty.

To przesiąknięty papierosami baryton jest największym atutem "Old Ideas", to on dominuje nad ascetyczną oprawą muzyczną. 

"Old Ideas" to bardzo prosta i mocna rzecz, wysoko uzależniająca. Tworzenie w wieku niemal 78 lat tak ciekawych artystycznie albumów powinno być zakazane.  

„Old Ideas” to album lepszy niż dwie poprzednie płyty Cohena. 

Na razie fani dostali dziesięć piosenek, które pokazują nieco bardziej surowe, naturalne oblicze Cohena.  

Cohen nie napisze nigdy numeru głupiego. Zawsze między wersami będzie się czaić a to celna metafora, a to jakaś niezgorsza życiowa mądrość.  

„Old Ideas” przywraca lekko zakurzony blask Leonarda Cohena, jako jednego z największych bardów. Niby testament, a z drugiej strony prztyczek w nos i pokazanie, że jeszcze można!