Megarecenzje - serwis agregacyjny

Przesterowane gitary, nerwowe rytmy perkusji, wściekłe riffy, pełen emocji głos wokalisty - na taki zespół gitarowy czekaliśmy nad Wisłą od dobrych kilku lat..

Uniwersalność i ponadczasowość wzorców umożliwiła przygotowanie materiału, który w czasach, gdy trudno przypomnieć sobie nazwę obowiązującego wczoraj trendu, nie zdezaktualizuje się już za pół roku.

Kapela gra rocka, w którym słychać wiele wpływów.
Ale tylko wtedy, kiedy na taki analityczny odbiór się nastawimy. Inspiracje są splecione w przemyślaną i oryginalną wizję.

Słuszna uwaga, to właśnie robią – próbują grać tak, jakby urodzili się na Wyspach. Z jakim efektem? Bardzo dobrym (...)

Ani jednego własnego dźwięku. Stąpają w obrębie mocno wydeptanego wąskiego trójkąta: Arctic Monkeys-Placebo-Blur. Czyli do kosza i zapomnieć? Nic podobnego!

Jedynka” to ten sam rodzaj energii, który na debiucie wylewał się uszami muzykom Cool Kids Of Death, z tym że Kumka Olik mają większy luz, są mniej ambitni, nie tak alternatywni – a co za 

Definitywnym highlightem płyty są „Zaspane poniedziałki” – hołd Kumki dla „Someday” wspomnianych nowojorczyków.

'I just wanna sprostać'. I tutaj następuje spektakularne spuszczenie grubej zasłony (...) milczenia. Podobny poziom słów piosenek, pisanych drżącą ręką uczniaka co dopiero odkładającego zeszyt do polskiego, dominuje na płycie.