Megarecenzje - serwis agregacyjny

50 Words For Snow to piękny, poruszający, bardzo klimatyczny i intymny album, przy okazji niezwykle trudny w odbiorze. Trzeba go podejść z kilku stron, posłuchać wiele, wiele razy, aby dobrze go poznać i przeżyć. 

Jakiś brytyjski pajac napisał, że płyta nie jest dobra na prezent pod choinkę. Mam nadzieję, że znajdzie pod nią sweter ze śnieżynką. 

Arcydzieło. 

Na "50 Words for Snow" niezwykłe jest wszystko, począwszy od głosu wokalistki, przez to, że nie ma na nim słabych punktów (...) 

Cieszmy się więc, że gdy się uaktywnia, daje nam muzykę piękną, trafiającą prosto w serce, brzmiącą żywo, naturalnie, zagraną z mistrzowskim wyczuciem i dawkowaniem emocji.

Muzycznie głównie jazzowy, choć też poprockowy. Zwyczajnie piękny i wyjątkowy. 

 To jest naprawdę świetny album, na wysokim poziomie, a fani Kate Bush pewnie tupią nóżkami z radości. 

Reasumując - w końcu okazało się, że muzyczny śnieżny puch, którym spowita jest płyta Kate Bush sprawił mi przyjemność i sprawił, że „50 Words Of Snow" uważam za bardzo dobrą płytę. Warto było czekać. 

"50 Words For Snow" to dzieło sztuki nie tylko bliskie perfekcji, ale też cudownie spójne. Z jednym wyjątkiem - wspomnianym zbyt brawurowym duetem z Eltonem Johnem w "Snowed In At Wheeler Street" (...) 

Płyta przenosi nas poza czas i przestrzeń globalnego chaosu. Odnawia poczucie harmonii. Dzięki Kate Bush możemy mieć święta już dziś. 

“50 Words for Snow” jest idealnym albumem na zbliżającą się zimę. Kate Bush daje znać słuchaczom, a także młodszym artystkom, dla których była wzorem i inspiracją, że do muzycznej emerytury jej jeszcze daleko. 

50 Words for Snow to płyta dla wybranych. Nie koniecznie tych, którzy znają się świetnie na muzyce lub mają wyrafinowany gust. 

To wspaniała płyta do wieczornego słuchania, do odpoczynku, do oderwania się od codziennej hałaśliwej rzeczywistości. (...) wokalistka czaruje słuchacza swoim charakterystycznym głosem na tle wyciszonego instrumentalnego podkładu. 

Bo "50 Words For Snow" to właściwie nie zbiór piosenek, tylko doskonały, zimowy soundtrack, który wymaga od słuchacza skupienia i czasu. Roztapia się w uszach wolno, jak pierwszy śnieg, ale zostaje w głowie na bardzo długo. 

Klimat płyty zdecydowanie spokojny, zimowy (a to w tekstach, a nawet w świątecznych niekiedy dzwonkach), uduchowiony. Dużo fortepianu, spokojnych jak na Kate Bush wokaliz, choć robi swoje „górki” od czasu do czasu. 

Mówiąc krótko, jest to album przeznaczony dla konkretnego grona słuchaczy, bo nie przekona on raczej do muzyki Kate kogoś, kto nigdy wcześniej nie słyszał żadnego z jej utworów. 

Ta płyta zyskuje przy kolejnych odsłuchach, pozostaje jednak "najcichszym" z dzieł Kate Bush, niekoniecznie musi więc tak silnie oddziaływać na odbiorców jak jej starsze płyty. 

50 words for snow jest płytą w pełni ukształtowanej artystki, skierowanej do odbiorcy, który równie posiada skrystalizowane oczekiwania wobec muzyki. 

Największą wartością tej niezwykłej płyty są jednak początkowe „Snowflake” i „Mysty”, które za pomocą zaskakującej prostoty i monotonii przekazują kwintesencję zimowego smutku i jej piękno. 

Ta niegdyś wybitna popowa eskapistka chyba jeszcze na żadnym albumie nie prezentowała się aż tak introwertycznie. Jedno pozostaje bez zmian – wciąż nie nagrała żadnej słabej płyty. 

Gdyby Kate Bush była bardziej przyziemna i śledziła tętno pulsu, „50 Words” byłoby pewnie kolejnym krążkiem Florence & The Machine.