Na ruchliwej ulicy w Londynie, Gina (Lena Headey) myśli, że widzi siebie jadącą we własnym samochodzie. Oszołomiona tym dziwacznym wydarzeniem, Gina podąża za tajemniczą kobietą do jej mieszkania. Odtąd...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Girls wracają ze swoim drugim albumem. Jak przyznają bardziej spontanicznym i odważniejszym niż ich debiut "Album" z 2009 roku. (ONET.PL)
Ojcze, Synu, Duchu Święty, Girls wreszcie nagrali płytę skrojoną na miarę swojego nieprzeciętnego talentu, który na debiucie starali się ukryć przed światem.
Na odwołaniach się jednak nie kończy, bo nawet jeśli wszystkie utwory brzmią znajomo, to ich wykonanie, i do bólu prawdziwy wokal Christophera Owensa sprawiają, że słuchamy zaintrygowani do końca.
Father, Son, Holy Ghost na pewno warto przesłuchać, choćby w celu rozrywkowej zabawy w skojarzenia, ale głównie po to, aby przekonać się na własne uszy czy Girls faktycznie (...) przeistoczył się w poważny zespół (...)
Bo obawiam się, że mamy do czynienia z tyleż przyjemnym albumem, którego można słuchać non-stop, co z płytą-wykopaliskiem wpływów – a te po przekroczeniu pewnej granicy zaczynają ciążyć i przeszkadzać.
Powiem tak – zespół jest bez właściwości, ale lekcje odrobił. Słuchanie tego nie boli, a przy odrobinie szczęścia i braku uwagi można się nawet nieco zapomnieć.
Trzecie wydawnictwo amerykańskiego zespołu. I moim zdaniem najsłabsze.