Megarecenzje - serwis agregacyjny

Album “Tonight: Franz Ferdinand” nie będzie więc zawodem dla fanek, lubiących poskakać w rytm muzyki tworzonej przez Brytyjczyków, gdyż jest to także materiał taneczny, który wypełniają przebojowe piosenki.

Marzenia się spełniają, a chłopacy z Glasgow są tego najlepszym przykładem.

Zamiast szukać powiewu nowatorskiego wiatru w polu, szkoccy chłopcy wzięli na warsztat dźwięki, na których zarobiły już całe zastępy muzycznych twórców – electro.

„Tonight” kojarzy mi się z wypadem na zakrapiany podryw. Piosenki są przesycone energią, erotyzmem, siłą i rytmicznością. W sam raz na wieczór z dala od domu, w towarzystwie procentów i śmiałych, m

Przetrwać potrafią tylko ci, którzy mają do zaoferowania coś więcej niż umiejętność podążania za aktualnymi trendami. Franz Ferdinand najwyraźniej się do nich zalicza.

Tonight jest pełna blichtru, stanowi obietnicę gorących nocy spędzanych w najbardziej modnych klubach, w towarzystwie najseksowniejszych kobiet świata. This is pop!

Franz Ferdinand po swoich dwóch pierwszych, równych albumach poszedł w ciekawą stronę. Nabrał sobie pełnymi garściami świeżego, elektronicznego brzmienia,(...)

Tyle, że ze swojej strony miałem ochotę gryźć pięść: moje przewidywania, że Franze umrą po gównianej drugiej płycie można potłuc o kant pupy, bo nagrali niezłą trzecią.

“Tonight: Franz Ferdiand” jest jak starszy, modny brat, którego zawsze chcieliście mieć. Taki, którego zna całe miasto, który zawsze dobrze wygląda i jest zapraszany na wszystkie imprezy.

Poza tym – przysięgam! – te momenty to tu są, uuuu, MOMENTY. Że niby David Byrne i Lemmy Brodawka na jednej queerowej imprezie? Bywa i tak. Piszę falsetem.

Szkoci zrezygnowali z nachalnej przebojowości, piosenki są utrzymane w wolniejszym tempie, ale mimo to ładnie rockowo bujają.

Reasumując, to nie jest wielka płyta z gatunku tych, które mają coś do powiedzenia, wytyczają nowe szlaki czy chcą coś zmienić.

Ta płyta jest na prawdę dobra. Olejcie różnoraki medialny hype. Ta płyta daje radę. Ba, daje radość.

Jednak gdy złożymy te kawałki w jedna płytę wypadają one słabiej. Każdy z nich jest bowiem zamknięty w podobnych ramach rytmicznych, linie basu i bicie perkusji układa się w wielu utworach w bliźniaczy motyw.

Żeby jednak nie było tak różowo – łyżką dziegciu na „Tonight: Franz Ferdinand” są aranże, które chwilami sprawiają wrażenie serii świetnych pomysłów zamkniętych na siłę w ramach jednego utworu.

W efekcie Tonight: Franz Ferdinand to płyta trochę nierówna, ale w ogólnym rozrachunku całkiem udana. Dla kilku naprawdę niewiarygodnych numerów warto sięgnąć po ten album.

Nie jestem przekonany czy sklasyfikować ten twór jako najgorszą rzecz w historii Franz Ferdinand. Nie chciałbym im wszak psuć opinii.

Być może to "w porządku" będzie znaczyć bardzo dużo w kontekście całego 2009 r. w muzyce, ale na tle ich dyskografii znaczy "OK", "może być", "w porządku" właśnie.

Więcej niż przyzwoita płyta więcej niż przyzwoitego zespołu z zupełnie nieprzyzwoitej fali. To już coś, nieprawdaż?

Jest la-la-la-la a nawet u-hu-hu, ale jest to w sumie klasyczny zabieg mający zachęcić do zapoznania się z zawartością „Tonight” osoby dobrze obeznane z twórczością bandy pół-Greka.