Megarecenzje - serwis agregacyjny

Jeśli kochasz muzyczne pejzaże, ta płyta Cię zachwyci! 

Malunek drzwi opasanych zielenią, zdobiący okładkę płyty, słusznie podpowiada, iż jest to pozycja idealna do przywitania wiosny – mocnym, gitarowym akcentem. 

Mimo natłoku dźwięków sporo tu przestrzeni, mimo obecności kilku riffów wagi ciężkiej sporo lekkości, mimo matematycznej precyzji w powtarzaniu motywów sporo romantyzmu.  

Tym sposobem Explosions In The Sky nagrywając dojrzały album, dali swoim fanom wszystko to co w ich muzyce najlepsze. 

To dziwne, bo Explosions In the Sky po raz szósty udowadniają, że takie samo granie przez jedenaście lat w ogóle może się nie znudzić. 

Trochę nuży, ale jednak w jakiś tajemniczy sposób nadal urzeka. 

Album jest spójny, momentami nawet nieco za bardzo zlewa się w jedną całość, ale jednocześnie wsłuchiwanie się w poszczególne kawałki może być naprawdę satysfakcjonujące. 

Choć bez fajerwerków, a co dopiero mówić o eksplozjach… 

Grunt, że panowie z Teksasu nie pozwalają o sobie zapomnieć, a dodatkowo z wydanego przez nich krążka wynika coś istotnego. 

Choć czułe melodie od Explosions In The Sky nie dokonają muzycznego przewrotu, dobrze jest usłyszeć, że ci utalentowani ludzie mają jeszcze coś do powiedzenia. 

Gdy napiszę, że podstawową strategią post-rocka jest grać post-rocka, to będzie to banał. Ale jest coś w tym, że stosowanie wciąż i wciąż tych samych strategii przynosi ciągle efekt, robi wrażenie.