Megarecenzje - serwis agregacyjny

Sama płyta jest niezwykle pogodna i natychmiast wprowadza w radosny, ale wyciszony i spokojny nastrój. Doskonale nadaje się do odsłuchania po ciężkim dniu w pracy albo szkole.

Czy wraz z nową Ameryką dostajemy nowego Bruce'a? Tylko teoretycznie. "Working On A Dream" to oczywiście zbiór premierowych kompozycji, jednak próżno szukać pośród nich zaskoczeń.

Już otwierający zestaw "Outlaw Pete" to przykład kompozycyjnego mistrzostwa. Piękna, urzekająca piosenka... lekko melancholijna, lekko dramatyczna, ale i niezwykle chwytliwa.

Muzycznie Springsteen niczego odkrywczego nie zrobił. Jednak razem z producentem albumu Brendanem O’Brienem i zespołem The E Street Band, stworzył krążek, którego słuchanie sprawia samą przyjemność.

Najwyraźniej Bruce działa jak magik: z niebywałym sukcesem ożywia style, zdawałoby się, wyczerpane. Po wysłuchaniu „Working On A Dream” nikt nie ma prawa mówić, że rock jest martwy, a gitara to instrument archaiczny.

A gdy słabnie, Springsteen na nogach muzycznego dinozaura brnie przez mielizny banałów „Queen of the Supermarket” czy „This Life”, wychodząc z nich i tak relatywnie bez szwanku.

Working on a Dream jest płytą, która niczym nie zaskakuje, lecz mimo to (a może właśnie dlatego) nam się podoba. I nawet przymkniemy oczy na jej - tu i ówdzie - popowe brzmienie.

Nikt nie oczekuje od Bossa nowinek, zawsze grał „swoją” muzykę. Na „Working On A Dream” brakuje jednak poza pierwszym utworem najzwyczajniej inwencji twórczej.

A to brzmi jakby stary rockman przycupnął sobie przy kominku i coś tam brzdąkał dla wnuczków, a przed tym – przynajmniej miałem takie wrażenie – uciekał przez całą karierę.