Megarecenzje - serwis agregacyjny

mamy mocnego kandydata do „Płyty Roku” - Bonobo apgrejdował ideę i brzmienie z „Days to Come”, dokooperował do ekipy świetną wokalistkę (nic nie ujmując oczywiście genialnej Bajce) i stworzył krążek cudowny, świeży i piękny

Nie wyobrażam sobie, żeby ktokolwiek po przesłuchaniu "Black Sands" nie czuł się przyjemnie zrelaksowany. A relaks w życiu jest przecież równie ważny, jak muzyka.

"Black Sands" to jak dotąd kropka na przysłowiowym "i" jego muzycznej działalności. Płyta doskonała i dojrzała, eklektyczna, ale spójna. Po prostu urzekająca !

Jestem całkowicie przekonany, że najnowsze dzieło Simona Greena, aka Bonobo, jest jedną z najlepszych rzeczy jakie się pojawiły do tej pory i jakie się pojawią w 2010 roku.

Póki co wśród recenzentów i większości fanów panuje atmosfera niczym w szatni po zwycięskim meczu. Faktycznie, premierowy materiał od Bonobo może śmiało pretendować do tego miana.

Płyta zachęca do życia, aplikuje u słuchacza silną dawkę ciepłej, pozytywnej energii. Czego chcieć więcej? Wiosna ma w tym roku na imię Bonobo.
 

Nie każda z piosenek, które się na “Black Sands” znalazły zachwyca ani nie jest to album, który miałby dokonać jakiejś muzycznej rewolucji.
 

Kto jednak oczekuje rewolucji i nowatorskich brzmień, zawiedzie się. Bonobo stawia bowiem na spokojny rozwój, bez fajerwerków, podążania za modą i zbytniego komplikowania układu brzmień.

Bo