Megarecenzje - serwis agregacyjny

Ósma płyta w dorobku artystki "Biophilia" niesie tyle niespodzianek, że nie wiadomo od czego zaczynać. 

Bjork, obiecaj mi, że zostaniesz boginią i będzie coś takiego jak "Bjorkanizm", proszę! 

Pod względem formy utwory te niosą szalone koncepcje nawiązujące do nauki i filozofii, włącznie z Pitagorasem i jego muzyką sfer. 

Mamy przed sobą rzadkość, album, który należy nie tylko posłuchać, ale i wysłuchać. 

Artystycznie dopieszczona i zarazem wciągająca klimatem, jak zawsze w przypadku Björk, płyta. Szkoda tylko że całkowicie pozbawiona hitów (...) 

Gdyby oceniać Biophilię pod względem oryginalności, w dziesięciostopniowej skali należałoby przyznać co najmniej piętnaście. Björk chciała zszokować i udało się jej to. 

Wchodzimy w epokę interaktywności. 

Bjork po raz kolejny zmienia oblicze popu. 

"Biophilia" jest muzyczną mutacją natury i technologii. Islandka doskonale uchwyciła puls współczesności. 

Czy jesteśmy w stanie pokochać technologię nie zaniedbując natury? 

Ci, którzy dadzą się porwać, przeżyją natomiast coś nadzwyczajnego. 

Posąg trwalszy niż ze spiżu, czy oznaka twórczego niżu? 

Być może będzie zarzewiem jakże potrzebnej rewolucji w przemyśle muzycznym. Ale wystarczy, że jest krokiem naprzód w osobistej ewolucji Björk. 

Wokale Björk to oczywiście wyższa szkoła jazdy. 

Jako piosenkopisarka Björk raczej już wyczerpała swój limit złotych strzałów. 

„Biophilia” to krok w stronę większej subtelności i minimalizmu, którego w takim stopniu nie mieliśmy jeszcze na żadnej z płyt Bjork. 

Trochę szkoda, bo przyznam osobiście, że po przerwie Björk mnie czymś zaskoczy, że pokaże nowy pazur i będzie ciekawiej. 

Po co to silenie się na innowacje, dorabianie ideologii? Nie można było po prostu zacząć od nagrania dobrej płyty? 

"Biophilii" nie kupuję, choć wiem, że to płyta, która w muzyce wiele może zmienić.