Podwójny album (90 minut) zawiera 22 premierowe utwory, nad którymi Rysiek pracował przez ostatnie 2 lata. Płyta jest bardzo zróżnicowana, jeśli chodzi o warstwę muzyczną, pracowałem z jedenastoma producentami, ale...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Czwarty longplay Avril Lavigne, zatytułowany "Goodbye Lullaby".
Wśród energicznych utworów na płycie znajdują się "What The Hell" - pochwała radości i wolności oraz "Stop Standing There" w stylu żeńskich grup z lat 50.
(ONET.PL)
W tym największy problem "Goodbye Lullaby". W piosenkach brakuje szczerości, uczuć płynących prosto ze złamanego serca. Odrobiny gniewu, goryczy, choćby żalu.
Produkcja nie powinna zaskoczyć, bo album, poza ostatnimi wymienionymi tytułami, został stworzony przy pomocy znanych tekściarzy i producentów, takich jak Max Martin czy Butch Walker. Dwa lata pracy i oto efekty.
Avril poprzez muzykę wciąż dzieli się osobistymi doświadczeniami, proponując jednocześnie nagrania bardziej dojrzałe, surowe i organiczne pod względem brzmienia.
Śliczna kompozycja "4 Real", zgrabne "Darlin" czy znany dobrze singel "Alice" to za mało, by ogłosić, że Avril wreszcie stała się artystką na miarę swojego talentu. A konkurencja (Adele, GaGa, Rihanna) ucieka.
Cóż, zapowiadało się dobrze. Wyszło jak zawsze. Choć nie warto na Goodbye Lullaby wydawać grosza, najwięksi fani i tak pewnie kupią album w ciemno.
Podsumowując – być może ten album to po prostu takie przedwiośnie twórczości Lavigne – trochę zimy trochę lata, trochę chciałabym być dojrzałą artystką, a trochę się boję, a może jeszcze nie potrafię?