Megarecenzje - serwis agregacyjny

Brawo! 

Muzycznie płyta jest świetna. Wpada w ucho, ale trzeba poświęcić sporo czasu, by zauważyć jej geniusz. 

Pod różowawym okropieństwem kryje się jeden z ciekawszych albumów, jakie dane mi było słyszeć w tym roku. 

Można by go uznać za jeden z najlepszych w karierze zespołu (...) 

 Całość wydaje się w pewien szlachetny sposób romantyczna, pozwala na chwile przyjemnego rozmarzenia. I jest ładna w najlepszym tego słowa znaczeniu. 

Dobry zespół poznaje się po tym, że podczas nagrywania kolejnego materiału, nie podąża utartymi przez siebie szlakami. Takim jest właśnie Arctic Monkeys, którego członkowie na każdej swojej płycie oferują słuchaczom coś zupełnie innego.&n

Muzyka Alexa Turner szlachetnieje z każdym kolejnym albumem, co jest artystycznym sukcesem i osiągnięciem samym w sobie.

Może rzeczywiście presja i oczekiwania są za duże i to ich paraliżuje, ale słychać doskonale, że potrafią! 

Podsumowując: nowe Arctic Monkeys to mnogość pomysłów, skondensowana do popowych melodii i stylu retro opieczętowana najprostszą z możliwych okładek, mówiącą po prostu "Suck It And See", czyli z angielskiego "sprawdź sam&qu

Najważniejsze, że Arctic Monkeys dali nadzieję na kolejne udane albumy. 

I przecież za to tak bardzo ich lubimy. 

Jedno trzeba im przyznać. Na każdej kolejnej płycie próbują czegoś nowego, choć wcale nie muszą. 

Album wypełniony kanciasto zagranymi na gitarach i w genialny, zawadiacki sposób zaśpiewanymi przez Alexa Turnera kawałkami idzie jak świeże buły. 

Fenomen, można by rzec. 

Jednak tym razem jeszcze nie skreślę ich, jako jeden z nielicznych zespołów, który pozostał na placu boju. 

Wbrew mojej niechęci do 'nowej rewolucji' zawsze uważałem, że Małpki mają potencjał, a co istotniejsze - ambicje na stanie się rock&rollowcami z prawdziwego zdarzenia. 

(...) dla mnie Arctic Monkeys to kapela ważna, mająca spory wpływ na kształtowanie się mojego gustu.