Megarecenzje - serwis agregacyjny

HOWHOW to grupa działająca w kręgu szeroko rozumianej muzyki elektroakustycznej. Szukająca inspiracji w kolażu, unizmie, wolnej improwizacji i amerykańskiej tradycji XX wieku. Trio, w składzie Miron Grzegorkiewicz, Adam Podniesiński, Filip Madejski działa od 2010. W marcu 2011 zespół zadebiutował mini albumem Bumpy. Na listopad 2011 planowana jest premiera albumu długogrającego pt. Flickers. HOWHOW brał udział m.in. w festiwalach: Noc Kultury w Lublinie, Re:wizje, Magnetofon, Lado w mieście, Coming Out (ASP) w Warszawie, Gingerbread w Sopocie. (SEEYOUSOON.PL) 

 To już trzynasty studyjny album legendy thrash metalu - grupy Megadeth. Premiera wydawnictwa, które ukaże się nakładem Roadrunner Records, zaplanowana jest na listopad 2011 roku. To pierwszy album od czasu wydanego w 2001 roku "The World Needs a Hero" w tworzeniu którego udział wziął Dave Ellefson.

Już w lipcu 2010 roku podczas jednego z wywiadów dotyczących albumu "Endgame" perkusista zespołu Shawn Drover wyjawił, że zespól zastanawia się nad wydaniem kolejnego krążka. Jednak dopiero 17 listopada rewelacje potwierdził lider Megadeth - Dave Mustaine. Stało sie to za pośrednictwem oficjalnego "chat roomu" zespołu - Megadeth Cyber Army Chat Room.

W jednym z wywiadów przed występem w Auckland (Nowa Zelandia) Mustaine skarżył się na wytwórnie Roadrunner. Muzyk przyznał, że firma proponowała zespołowi nowy kontrakt na naprawdę dobrych warunkach jednak postanowił odrzucić tę propozycję ze względu na sposób w jaki zespół był traktowany przez ostatnie lata. Wokalista przyznał także, że w przyszłości albumy Megadeth mogą ukazywać się nakładem małych, niezależnych wytwórni.

W lipcu 2011 roku w wywiadzie dla serwisu sonicexess.com Mustaine na pytanie o brzmienie zapowiadanego albumu stwierdził, że najwięcej inspiracji zespół czerpał ze starych, klasycznych pozycji Black Sabbath jednak starał się je subtelnie połączyć z tym co obecnie prezentuje grupa Queens Of The Stone Age.

Warto odnotować, że Megadeth nie należy do przesądnych zespołów, więc sam tytuł albumu nie stanowi dla nich niczego szczególnego. Mustaine przyznał, że wszelkie niefortunne sytuacje (problemy z transportem, narkotyki, kradzieże sprzętu) już przetrwali. Artysta podkreśla natomiast, że szczęście póki co dopisuje ponieważ materiał na album udało się zarejestrować w rekordowym tempie co uważa za sukces. (WP.PL)

Atlas Sound jest solowym projektem Bradforda Coxa, na co dzień wokalisty i gitarzysty formacji Deerhunter. Parallax jest trzecim albumem sygnowanym nazwą Atlas Sound.

Cox zarejestrował swoje pomysły w czerwcu 2011 roku w nowojorskim Rare Book Room (tym samym miejscu gdzie Deerhunter w 2009 roku nagrywał album Microcastle). Wyjątkiem są piosenki: Terra Incognita i Flagstaff, które Bradford nagrał w swoim pokoju hotelowym. Choć frontman Deerhunter pracował nad tym materiałem głównie sam (tylko z towarzyszeniem współproducenta Nicolasa Vernhesa), w nagraniu wzięło też udział kilku gości, jak pianista MGMT Andrew VanWyngarden, saksofonistka Carrie-Anne Murphy i perkusista Paul McPherson. Za oprawę wizualną albumu odpowiedzialny jest legendarny fotograf Mick Rock (mający na koncie współpracę z Davidem Bowie, Lou Reedem, zespołami Blondie, Roxy Music i przede wszystkim Queen). Bradford Cox nazwy Atlas Sound używał już w dzieciństwie. Już w 1994 roku, zainspirowany lekturą wywiadu z Beckiem, przy pomocy kasetowego sprzętu do karaoke, zaczął tworzyć eksperymentalne dźwięki. I to wtedy po raz pierwszy sięgnął po tę nazwę. Jednak fonograficznie projekt zadebiutował dopiero w 2008 roku, kiedy światło dzienne ujrzał album Let The Blind Lead Those Who Can See But Cannot Feel. Albumu, którego geneza sięga właśnie tamtych kasetowych eksperymentów (jakie robił będąc szóstoklasistą). Efektem był bardzo delikatny, piękny i eksperymentalny album. Odmienne oblicze Atlas Sound zaprezentował w 2009 roku na płycie Logos, zawierającej muzykę o wiele bardziej zakorzenioną w popowej wrażliwości. W czym pomógł także udział gości, jak: Noah Lennox z Animal Collective i Laetitia Sadler z Stereolab. Jednak mimo ewidentnie popowego wyrazu, udało się zachować intymny urok tego projektu. Muzyk podkreśla, że na płytach Atlas Sound sięga po pomysły, które nie sprawdziłyby się z pięcioosobowym, rockowym składem. Nie inaczej jest przy okazji najnowszego dzieła Coxa Parallax, na którym znalazło się dwanaście piosenek, przykuwających uwagę dzięki oryginalnej barwie głosu Coxa, a także specyficznemu, przybrudzonemu pięknie jego muzyki... A wszystko podane w cudownie spójnej popowej aranżacji. (SONICRECORDS.PL) 

Krisiun to brazylijska grupa muzyczna wykonująca brutal death metal, zaliczana obecnie do ścisłej czołówki przedstawicieli gatunku. Powstała 1990 roku w Ijuí, Rio Grande do Sul. Zespół początkowo przez krótki czas (do czasu odejścia z grupy Mauricio Nogueira) występował jako kwartet, jednak od albumu „Black Force Domain” Krisiun występuje jako trio. (LAST.FM)

"The Great Execution" to ich ósmy studyjny album, wydany został 31 października 2011 roku. 

Vallenfyre to supergrupa metalowa, którą tworzą muzycy znani z m.in. takich zespołów jak Paradise Lost, At The Gates, czy My Dying Bride. Najpierw zespół wydał winylowy singiel zatytułowany "Desecration / Iconoclast".

Następnie przyszła pora na debiutancki album grupy, "A Fragile King". (ONET.PL) 

Cierpliwość fanów francuskiego duetu electrohouse'owego, który tworzą Gaspard Augé i Xavier de Rosnay, po ponad czterech latach została wreszcie nagrodzona! Francuzi odpłacili swoim wielbicielom długie czekanie na pełnowymiarowy materiał wyjątkowym dziełem.

Gaspard i Xavier to twórcy odważni, niebojący się eksperymentowania, wychodzenia poza obrany kiedyś schemat. Jednakże robią to w sposób przemyślany, bez bezmyślnego, naprędce wykonanego odcinania się od korzeni, stylistyki. Wszyscy łatwo odnajdą na "Audio, Video, Disco" elementy, które słuchać było już na doskonałym debiucie z 2007 roku. Lecz nowy album to również niespodzianki - sięganie po tradycje rocka i popu lat 70., a nawet szczyptę hard rocka z kolejnej dekady! Piosenki nie są tak mroczne, więcej w nich światła, radości, jak również umiejętnie wplecionej zadziorności, dynamiki, wciągającej energii.

Rzecz jasna wciąż można przy muzyce Justice potańczyć, pobawić się na parkiecie. Z tego Francuzi nie zrezygnowali. Brzmienia klubowo-dyskotekowe są dla nich tak naturalnym środowiskiem, jak woda dla ryb. Debiut dał Gaspardowi i Xavierowi nominację do Grammy. Takie wyróżnienie było im potrzebne z dwóch powodów - przełożyło się na wzrost środków finansowych i zaproszenia na koncerty, a także dało doskonałym Francuzom spokój i zabezpieczenie potrzebne do szalonych eksperymentów, jakie podpowie im nieokiełznana wyobraźnia. Wspomagana czasem przez gości, jak obecni na płycie Vincent Vendetta i Morgan Phalen. A także twórców kina pokroju reżysera Romaina Gavrasa, syna słynnego Costy Gavrasa, który wyreżyserował klip do zapowiadającej krążek piosenki "Civilization". Znalazła się ona w nowej, wielkiej, światowej kampanii reklamowej firmy Adidas.

"Audio, Video, Disco" to jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji w świecie popu i elektro house'u w 2011 roku. Gaspard i Xavier wystawili cierpliwość oczekujących na trudną próbę. Cierpliwość jest jednak cnotą, a ci, którzy ją wykazali, dostali w nagrodę muzyczną sztukę przez bardzo duże "s". Justice powrócił w naprawdę wielkim stylu! (WARNERMUSIC.PL)