Minęło dobre trzydzieści lat od wydarzeń opisanych w "Czarownicach z Eastwick". Alexandra, Jane i Sukie, które siały terror i zgorszenie swoją nikczemną magią i wyuzdanym romansem z demonicznym Darrylem Van...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Być wampirem w PRL to nie przelewki. W społeczeństwie bezklasowym trudno tytułować się hrabią. Płaszcz i smoking nosi albo kelner, albo iluzjonista, a krew obywateli Rzeczpospolitej Ludowej ma posmak deficytu i reglamentacji.(nota wydawcy)
Cacuszek różnorakich jest w tej książce sporo, a do tego dochodzi jeszcze np. styl wypowiedzi bohaterów, osadzenie akcji w dużej mierze na warszawskiej Pradze oraz Bazarze Różyckiego, barwność postaci.
Niebanalna, pełna zaskakujących tajemnic, niespodziewanych, a czasem nawet komicznie absurdalnych, zwrotów akcji fabuła, okraszona ’’pilipiukowym’’ poczuciem humoru i ’’wędrowyczowską’’ atmosferą s
(...)autor kolejny potwierdził, że wysoki poziom jaki prezentuje, to nie przypadek. On po prostu jest tak dobry.
Te wampiry są przaśne jak kaszanka i swojskie jak żurek. Taki chudy, wiecie, bo boczek na kartki wyszedł.
Ośmiesza doskonale PRL-owską rzeczywistość dostarczając czytelnikowi rozrywkę. Polecam!
Bo wiecie, poznaliśmy ostatnio całkiem klawą ferajnę, lokalnych nieumarłych umarłych, zamieszkujących jedno z praskich M3.
Ubecja, peweksy, kapusie i brać robotniczo-chłopska w zestawieniu z siłami, jakby nie patrzeć, mało racjonalnymi stwarzają dysonans zapewniający doskonałą rozrywkę.
Jak zwykle dowcipnie, szyderczo, inteligentnie i z polotem.
Lektura w sam raz na długie, zimowe wieczory lub też do przeczytania w dowolnym, wybranym przez siebie środku komunikacji publicznej pomiędzy dwoma przedstawicielami rasy moherowej.
Książka tymczasem nie jest zbyt zabawna. Co gorsze okres, w jakim rozgrywa się akcja, przedstawia bardzo płytko.