Megarecenzje - serwis agregacyjny

Powieść Johanny Nilsson to ciepła, refleksyjna, pełna uroku i humoru powieść, w której pisarka zgrabnie łączy niezwykle zabawny opis perypetii bohaterów z głębokimi refleksjami nad sensem ludzkiego istnienia.

Bo pisać o zwykłym życiu, o ludziach, którzy mieszkają obok nas jest rzeczą prostą. Ale pisać w taki sposób, aby skłonić do refleksji, zadumy a nawet do łzy w oku, to już sztuka.

Okładka nawiązuje do jednego z wydarzeń. Szarość miejsca, szarość życia i wyrazista czerwień szpilek, podobno marzenie każdej kobiety, jak symbol zauważenia przez otoczenie, a może i krzyk rozpaczy.

Aż trudno uwierzyć, że tyle mądrej i głębokiej treści autorce udało się zawrzeć w niewielkiej przecież książce. Dobrze, że ten specyficzny klimat nie zgubił się w tłumaczeniu, jak się to nierzadko zdarza...

Oszczędna, a przy tym wymowna i wyrazista to proza. Realistyczna i prawdziwa, niczym nasze życie, nie zawsze kolorowe. To powieść o współczesnym społeczeństwie, o ludziach zagubionych(...)

"Kochający na marginesie" to książka, która potrząsa czytelnikiem, która ukazuje, że mimo wszystko w życiu trzeba być sobą, że nie można nagiąć się do cudzych pragnień czy oczekiwań...

Postacie, jak to bywa u Johanny Nilsson, są doskonale opisane – autorka perfekcyjnie nakreśla głębię osobowości bohaterów przy pomocy, zdawałoby się, zaledwie kilku zdań.

Coraz mniej w pisarstwie Nilsson celnych społecznie obserwacji, a i ostrze jej krytyki jakby nieco się stępiło. Pisarka powoli acz wyraźnie żegna się ze społecznikowskim zacięciem, a wita z prozą z ducha obyczajową.