Megarecenzje - serwis agregacyjny

Nie odnajdą się tu zapewne fani ciągłej akcji i wyżynania dziesiątek oponentów, ale wielbiciele eksploracji i okazjonalnej walki naprawdę mogą znaleźć tu sporo dla siebie.

Może zabrzmi to z naszej strony makabrycznie, ale ćwiartowanie wrogów daje sporą satysfakcję, szczególnie tych dużo większych od bohatera, którzy wymagają od gracza znacznie więcej zręczności i refleksu.

Cała gra jest w ogólnym rozrachunku niezwykle przyjemnym doświadczeniem, ale szkoda, że raczej jednorazowym.

Niestety w tym wszystkim, mimo usilnych starań Creative Assembly, nie udało się uniknąć nudy, która pod koniec doskwiera i to bardzo. Dlatego jest to tytuł zdecydowanie na jedno przejście.

Najgorsze są jednak upadki z większych wysokości, podczas których bohater rozpłaszcza się na ziemi w sposób tak śmieszny, że mógłby mu pozazdrościć Kojot z kreskówek o Strusiu Pędziwietrze.

Pozachwycałem się grafiką, ale to nie obrazek do powieszenia nad kominkiem, tylko gra na kilka wieczorów.

Producenci obiecywali piękne i złożone batalie, ale w połowie chyba sami się rozmyślili, de facto przygotowując dla nas o wiele skromniejszą propozycję

Viking nie jest grą jakąś wybitnie udaną. Jak już mówiłem, rozgrywka jest strasznie schematyczna, bo co oprócz ciągłego odbijania wiosek i biegania po tym sporym, nudnym świecie robimy?

Nawet jeśli świnie ubierzesz w garnitur od Armaniego, to i tak będzie dalej będzie świnią.Tak samo wygląda sprawa z Wikingiem.