Megarecenzje - serwis agregacyjny

Lepsze jest wrogiem dobrego - i Mikami to chyba wie. W “Vanquish” próżno szukać jakichkolwiek fajerwerków.

Muzyka w czasie starć jest dynamiczna i dopasowana do zachodzących na ekranie wydarzeń. Wszelkie dźwięki, zmiany broni, eksplozji, wystrzałów, są najzwyczajniej w świecie poprawne i nie ma się nad nimi co rozwodzić.

Vanquish mnie oczarował, a dzięki tym kilku godzinom emocjonującej strzelaniny mogę spokojnie czekać do premiery Gears of War 3. To taka Bayonetta bez magii, albo Gearsy na sterydach - wykonane jednak stylowo, z wyczuciem i polotem.

Ciężko jest opisać grafikę w Vanquish. Styl zaprezentowany w grze jest futurystyczny, cały czas zwiedzamy wykonane ze stali i betonu konstrukcje z podziemiami oraz kilkoma zamkniętymi pomieszczeniami.

To oryginalny, naładowany akcją shooter, którego ukończenie daje autentyczną satysfakcję. Usatysfakcjonowany powinien też czuć się sam Mikami - o P.N.03. zapominamy, Vanquish to dowód na to, że w Japonii nie jest tak źle z grami, jak mogł

Oczekiwania, jakie miałem w temacie japońskiego shootera, zostały spełnione, niektóre nawet z nawiązką. Tytuł przesiąknięty jest AKCJĄ, niby tylko strzelasz i strzelasz, ale ciągle Ci mało.

Dobra pozycja dla tych, którzy w grach szukają przede wszystkim bezstresowej rozrywki polegającej na eliminowaniu kolejnych zastępów wrogów na różne, najczęściej bardzo efektowne sposoby.

To napięcie, jakie wytwarza się pomiędzy „stacjonarną” rozgrywką zza osłon a zasuwaniem po polu bitwy, jest esencją gry i zarazem jedyną cechą ją definiującą.