Megarecenzje - serwis agregacyjny

Po spędzeniu z nią kilkudziesięciu godzin mogę bez waha stwierdzić, że jest to godne pożegnanie wielkiego asasyna.

Animacje robią wrażenie, zarówno w walce jak i filmowych przerywnikach tworzonych na silniku gry. Muzyka stoi na wysokim poziomie, jak zawsze dotąd w serii.

Po przeczytaniu w książce „Assassin’s Creed: The Secret Crusade” Olivera Bowdena opisu wydarzeń z życia Altaira miałam wrażenie, że to wszystko wygląda jak wyjęte z jakiegoś taniego filmu klasy B.

Tryb multiplayer wprowadza kilka nowych trybów i nadal jest bardzo wciągający i grywalny, ale nie jest to już ten powiew innowacyjności co w zeszłorocznej odsłonie Kredo Asasyna.

Sądziłem, że się znudzę a jestem zachwycony, zatem odpowiadając na pytanie ze wstępu: Tak, potrafi porwać.

Mam ogromną nadzieję na to, że za mniej więcej 12 miesięcy będę kończył Assassin’s Creed III, historię ostatecznie zamykającą wszystkie wątki.

wprost nie mogę doczekać się tego, jak dalej potoczą się losy Desmonda Milesa, który... nie, nie będę psuł Wam zabawy. Będzie co najmniej bardzo interesująco.

 „Revelations” to gra dla fanów. Przede wszystkim z powodu fabuły. Dla niezorientowanych w serii historia będzie zupełnie niejasna.

Wszyscy chcemy już czegoś nowego. I to jest trzecia najlepsza rzecz w Revelations – zakończenie, choć dalekie od ideału, nakreśla niesamowicie interesujący kierunek dalszego rozwoju cyklu.

Grę ze spokojnym sumieniem można polecić wszystkim fanom. Cóż, ci którzy nie znają jeszcze historii Desmonda i jego przodków mają dużo do nadrobienia

Najlepszym skojarzeniem jakie przyszło mi do głowy grając w "Revelations" był film, który ma świetnego scenarzystę i bardzo nieudolnego reżysera.