Megarecenzje - serwis agregacyjny

W jednej chwili zwijałem się ze śmiechu, by za chwilę oglądać naszego kongresmana w obozie dla uchodźców rozmawiającego z matką dzieci, którym ręce urwały miny przypominające cukierki zrzucane przez Rosjan.

...Wojna Charliego Wilsona (...) zahacza o istotne prawdy, kreśli może nie odkrywczy, ale interesujący obraz otaczającego nas świata. Ale przede wszystkim jest lekką rozrywką na naprawdę najwyższym poziomie. I jako taką serdecznie ją polecam

Za bazę scenariusza posłużyła bestsellerowa książka George'a Crile'a (...) którą czyta się niczym fascynującą powieść szpiegowską. A filmowa wersja, choć siłą rzeczy mocno skondensowana, pod wieloma względami jej dorównuj

Mike Nichols (...) opowiada nieprawdopodobną, choć prawdziwą, historię tytułowego kongresmana. Przeplatając powagę z humorem, tworzy inteligentne kino, które nie dość, że świetnie się ogląda, to jeszcze daje do myślenia.

"Wojna Charliego Wilsona", powiedzmy to od razu, żadnym arcydziełem nie jest. Jest za to filmem niegłupim i lekkim, chociaż traktującym w gruncie rzeczy o poważnych sprawach.

...film wydaje się jakby oderwany od współczesnego kontekstu politycznego - jakby był nieświadomy okrutnej ironii historii, która sprawiła, że załatwiona przez Wilsona broń jest dziś wymierzona w Amerykanów.

...nie jest to film, który oddycha wyłącznie plenerem i spektakularnymi scenami wojennymi, esencją jego są subtelne-dosadne przepychanki słowne, czyli salonowe gierki. Kwaśne owoce, rezultat tamtych potyczek, Ameryka zbiera do dziś.

Film Mike’a Nicholsa jest oparty na autentycznych wydarzeniach. Znawcy tematu mówią nawet, że jest paradokumentalny w pokazywaniu wojny w Afganistanie oraz amerykańskich zakulisowych działań z nią związanych.

Historia opisana w "Wojnie Charliego Wilsona" jest zupełnie nieprawdopodobna... bo prawdziwa.

„Wojna Charliego Wilsona” w reżyserii Mike’a Nicholsa rozczarowuje nieporadnością doświadczonego scenarzysty, powolnym tempem akcji i wątpliwym humorem, oferując widzowi jedynie dobre aktorstwo.

Ostatecznie, w filmie spodobały mi się jedynie dwie rzeczy - zaangażowanie ślicznej Amy Adams do roli asystentki Wilsona, oraz cytat pojawiający się na koniec filmu...