W przedwojennym Tokio wychowują się dwaj bracia. Hiroshi chce zostać zawodnikiem sumo, a Kenji postanawia rzeźbić maski dla aktorów występujących w teatrze. W innej dzielnicy mieszkają dwie dziewczynki:...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Fabuła filmu jest prosta: starsi już rodzice wybierają się do Tokio, by odwiedzić swoje dzieci. Jednak te są zbyt zaabsorbowane własnymi sprawami, aby poświęcić im czas. (DYSTRYBUTOR)
„Tokijska opowieść” to doskonały film o przemijaniu, który sam się nie zestarzał.
Opus magnum jednego z klasyków japońskiego kina na polskich ekranach. Spokojny, przejmujący dramat obyczajowy o przemijaniu i rozstaniach, sfilmowany z mistrzowskim wyczuciem. Pozycja obowiązkowa.
W przypadku Ozu, zachwiana zostaje jego pozycja inspirującego dziesiątki reżyserów klasyka.
Klasyka, stały gość na listach najlepszych filmów w historii kina.
Ozu doprowadził do doskonałości własny, pełen prostoty i dyskrecji styl, oparty na cierpliwej obserwacji zachowań bohaterów, ich nastrojów, reakcji, wyznań.
Ostrość reżyserskich sądów kontrastuje z subtelnością filmowej formy.
