Megarecenzje - serwis agregacyjny

Wszystko jest w tym filmie dopracowane, a efekt końcowy to coś więcej niż tylko suma dobrze dobranych elementów. „Tetro” jest niczym doskonały utwór symfoniczny w wykonaniu pierwszorzędnej orkiestry.

Coppola raz jeszcze pokazał, że jest współczesnym mistrzem kina, który bez problemu potrafi odnaleźć się w diametralnie różnej filmowej estetyce.

Jedni zaakceptują tę konwencję, inni ją odrzucą. Ale warto docenić gest starego mistrza.

Sportretowane życie argentyńskiej cyganerii wnosi na ekran ożywczy żywioł. Zdjęcia są fantastyczne, a obsada rewelacyjna. Do filmu chce się wracać, bo jego seans to prawdziwa przyjemność.

Wywołuje różne odczucia (od zachwytu poprzez twierdzenie, że jest „średni”, po oceny negatywne), co moim zdaniem tylko przyczynia się do określenia go dobrym i interesującym.

Można sarkać na kicz w filmie Coppoli, ale nie można zapominać, że taki wybór jest zapewne świadomy.

..."Tetro" jest nierówne, ale ogląda się tylko i aż dobrze - i to musi wystarczyć.

"Tetro" to kino skromne, artystyczne, a jednocześnie wyzbyte nadęcia...

Ambitne zamierzenia - "Tetro" to nieomal próba podsumowania własnej twórczości - nie zostają niestety spełnione.

Najnowszy film Francisa Forda Coppoli „Tetro” to poprawnie zrealizowany, wciągający dramat, któremu jednak do największych osiągnięć tego amerykańskiego reżysera nieco brakuje.

Dopieszczony i wodnisty, ambitny i błahy – „Tetro” Francisa Forda Coppoli to najsmutniejszy film sezonu.

„Tetro” to przerost formy nad treścią.