Megarecenzje - serwis agregacyjny

129 minut które trwa film mijają niespodziewanie szybko, co najlepiej świadczy o tym, że nowy Sherlock Holmes jest obrazem wciągającym, dającym dużo frajdy, na którym po prostu miło spędza się czas.

Reasumując, podsumowując, strzeszczając - Sherlock Holmes: Gra Cieni to wysokiej jakości kino rozrywkowe nie obrażające inteligencji widza.

Reżyser Guy Ritchie wie, jak nie przynudzać. Fabuła sequela pędzi jak rozpędzony pociąg, w którym Holmes i Watson stawiają czoła siepaczom Moriarty'ego.

W sequelu postanowiono nie psuć przepisu na sukces poprzez doprawianie go zbyt dużą ilością nowych elementów. Całość jedynie przemieszano i solidnie podgrzano.

„Sherlock Holmes: Gra Cieni” wydaje się mieć również lepszy scenariusz niż poprzednik.

W Grze cieni znajdziemy wystarczająco wiele oswojonych elementów, pozwalających ustrzec się zawrotu głowy, a jednocześnie dość nowych smaków, by nie uciąć sobie drzemki.

Szalone rajdy pędzących w stronę ofiary pocisków i dynamicznie, precyzyjnie wyreżyserowane sceny walk składają się na temperamentny film, który przygasa dopiero po godzinie.

Druga część filmowych przygód angielskiego detektywa i jego wiernego druha, dr. Watsona, znów uwodzi wizjonerskimi scenami akcji, humorem, sprytem i inteligencją głównych bohaterów i scenografią.

Jako kino rozrywkowe "Gra Cieni" sprawdza się prawie równie dobrze jak jedynka. 

..."Gra cieni" nie spełnia danej obietnicy i jest jedynie bladą powtórką z rozrywki .

Bawiłem się nieźle, prawie tak, jak na seansie części pierwszej, ale to podobieństwa do niej właśnie, są największą wadą Gry cieni.

...Ritchie robi film według schematu bardzo dobrej części pierwszej i sequel choć może jej nie dorównuje, to wciąż ogląda się go bardzo przyjemnie.

I tak oto powstał kolejny dobrze zrobiony kawałek rozrywkowego kina, gdzie po wyjściu nie ma się uczucia zmarnowanych pieniędzy na bilet do kina, oraz straconego czasu.

Rozmowy mówiącego z brytyjskim akcentem Roberta Downeya jr. z Jude'em Lawem to wciąż najjaśniejszy punkt filmu, który - nikt chyba nie ma złudzeń - skazany jest na sukces. 

...„Gra cieni” jest nie tylko przeładowana tym, co w pierwszej części pełniło formę przyprawy, ale też ma swoje własne wady i należy do nich, dość paradoksalnie, nawiązanie do dobrego starego Sherlocka.