Megarecenzje - serwis agregacyjny

Tych, którzy mówią, że to rosyjska podróbka "Amelii", proszę nie słuchać - "Rusałka" nie tylko jest inteligentną grą z filmem Jeuneta, ale jest po prostu od "Amelii" lepsza.

"Rusałka" nie ma nic z cukierkowej "Małej Syrenki" Disneya. Bliżej jej do mądrej baśni Andersena...

Historia złotej rybki wyjętej z wody i wrzuconej do ciasnego akwarium, która nie do końca zdaje sobie sprawę, że wystarczy tylko jedno jej życzenie, aby się z niego wydostać.

Piękne zdjęcia wzbogacone o sekwencje animowane plus pełna energii Marija Szalajewa w roli głównej sprawiają, że całość robi całkiem niezłe wrażenie.

Pomimo wielu dramatycznych i tragicznych zdarzeń całość można przyjąć jako przepełnioną optymizmem i radością z życia.

„Rusałka” nie niesie ze sobą pozytywnego przesłania i dzięki temu staje się o wiele prawdziwsza i wartościowsza niż francuska „Amelia”.

"Rusałka" nie jest dziełem aż tak głębokim, jak mogłoby się wydawać. Film ogląda się jednak bardzo przyjemnie.

Groteskowo-bajkowej „Rusałki” Rosjanki Anny Melikian tak szybko z pamięci wyrzucić się nie da, zresztą nie ma po co, bo to całkiem sympatyczna opowieść utrzymana w duchu przebojowej „Amelii”.

Rusałka (2007) to zabawa z motywami pochodzącymi z baśni Andersena.

...jako całość zdaje się bezładnym kolażem różnych konwencji i zapożyczeń, z których większość jest już nieaktualna, by nie powiedzieć nieświeża.

Powstał film efektowny, niebanalnie fotografowany, atakujący na przemian agresywną i pastelową kolorystyką. Ale to tylko efektowna imitacja.

O ile rosyjskiego kandydata do Oscara ogląda się bez większego problemu, to po seansie nie pozostaje właściwie nic.

Kalejdoskop kolorów i szybki montaż, chwytliwa muzyka i ładne zdjęcia – wszystko tu bardzo chce się podobać. Aż za bardzo.

W filmie, który – jak się domyślam – miał być na poły poetycką, na poły realistyczną baśnią o ciężkiej doli niebanalnych panienek, ocalały wyłącznie strzępy ładnych obrazków.