Megarecenzje - serwis agregacyjny

...najnowszy obraz hiszpańskiego mistrza to fantastyczna przypowieść o paradoksie niespełnionego spełnienia.

Jest emocjonalny, stonowany, wręcz nostalgiczny, ale też niezmiennie pełny odważnego erotyzmu i zmysłowej kobiecości.

(...) ten, kto w „Przerwanych objęciach” oczekiwał psychicznej pornografii, poczuje się zawiedziony.

...film wciąga, ogląda się go naprawdę dobrze, nie tylko dzięki Cruz, która gra nieźle, a dodatkowo jest fantastycznie pokazywana przez kamerę Rodrigo Prieto.

"Przerwane objęcia" mogą wprawdzie nieco rozczarować miłośników Pedro Almodóvara, ale nie przesadzajmy: nie można od mistrzów wymagać, aby za każdym występem bili rekord świata...

Mieszając gatunki filmowe, łącząc je w różne elementy kina, bawiąc się stylizacją, Almodóvar podaje nam najwykwintniejszego drinka doprawionego szczyptą erotyzmu i zmysłowości.

W "Przerwanych objęciach" trudno się zakochać, choć sama opowieść stanowi tyleż czułe, co chaotyczne intymne wyznanie.

Przy całym szacunku, wręcz uwielbieniu dla Pedra Almodóvara, nie mogę pozbyć się wrażenia, że kiczowata stylistyka za bardzo weszła mu w krew.

Nie są też nadmiernie wyrafinowanym „wywodem autotematycznym” ani przeszywającą almodramą w rodzaju „Volver”. „Przerwane objęcia” są dobrym filmem świetnego reżysera.

Jest to mistrzowskie wyznanie kinomana z całą karuzelą smaczków, niestety karuzela kręci się wciąż w kółko.

Gdzieś tam w tle kryje się coś pięknego, my jednak dostajemy tylko skrawki, które nie oddają w pełni zamysłu twórcy.

Miło było zaszyć się w kinie przy tradycyjnie klimatycznym Almodovarze, popatrzeć na antylopę-Penelopę, posłuchać hiszpańskiego seplenienia, ponownie zdziwić się jak inaczej ten ciepłolubny naród wyraża emocje.

...postać Cruz przypomina sam film – piękny, lecz niedoskonały. Emocjonalny, ale nie do końca przekonujący.