Megarecenzje - serwis agregacyjny

...gdyby nie ta niewyszukana forma realizacyjna można by film owy, będący przecież debiutem Adama Dobrzyckiego, uznać za całkiem udany, choć nie rzucający na kolana.

Nowej polskiej komedii definitywnie nie skreślam. Wyrozumiałym widzom doradzam jednak poczekać, aż "Projekt..." będzie można obejrzeć w telewizji w niedzielne popołudnie bez płacenia za bilet.

“Projekt dziecko” to zrealizowany w stylistyce teatru telewizji zlepek dramatu obyczajowego, mało wyszukanej farsy i komedii pomyłek.

Po seansie pozostaje jedynie niesmaczne wrażenie, że ktoś próbował domieszać szczyptę Kevina Smitha do 500. odcinka "Klanu".

Kto widział „Projekt dziecko”, może pożałować, że się urodził.

Wszystko - poza profesjonalnie zrobioną czołówką - przypomina offową produkcję kolegów z blokowiska, którzy skrzyknęli się i w dwa dni zrobili coś na kształt filmu.

"Projekt dziecko" to seria kiksów, którą dystrybutor dość odważnie reklamuje jako dziarską komedię pomyłek.