Wszyscy goci tego świata łączcie się i słuchajcie nowego albumu zespołu The Horrorrs, który ciekawie połączył elementy shoegazingu, postpunku, no i właśnie goth-rocka. Ale jeszcze czegoś więcej: Suicide, Joy...
| Sortuj po tytule | Sortuj po ocenie |
Amerykański rząd wytwarza w tajnych laboratoriach zabójczy wirus. Kiedy traci nad nim kontrolę, wojsko desperacko próbuje powstrzymać szybko rozprzestrzeniające się śmiercionośne szaleństwo. (FILMWEB)
W przeciwieństwie (...) do wielu współczesnych filmów typu bij-zabij-uciekaj, w „Opętanych” został jeszcze klimat kina niskobudżetowego, takiego, w którym najlepsze efekty osiąga się prostymi środkami.
Licząc na zaskakujący finał możecie nie zauważyć, że lecą już napisy końcowe.
Dostałem produkt profesjonalnie zrobiony, nie nudziłem się, wystraszyłem się ze trzy razy, uśmiałem z pięć, podobał mi się niespieszny, ale nie nużący styl opowiadania. Bywa jednak głupi, a wtedy nawet piękne zdjęcia nie pomogą.
Całkiem przyzwoity remake filmu Romero z 1973 roku.
W półtorej godzinie zmieszczono zadziwiająco mało treści. Płaska psychologia bohaterów sprawia, że ich dramat nie ma szansy stać się dramatem naszym.
Jeśli chodzi o mnie, od moralnego niepokoju wolę, oczywiście, serwowaną przez twórców "Opętanych" radosną rzeź, która jest szczera i bezpretensjonalna. Takie opętanie nie wymaga egzorcyzmów.
Mierny remake horroru George’a A. Romero o mieszkańcach prowincjonalnego miasteczka, których niebezpieczna toksyna zamienia w oszalałych morderców.
Ślad oryginalności gdzieś oczywiście majaczy - w końcu to nie jacyś "oni" urządzają w małym amerykańskim miasteczku rzeź, ale sami, poczciwi dotąd, mieszkańcy.
...chciałbym widzieć w tego typu straszakach jakąś próbę nadania całości sensu, nie tylko grania na przyzwyczajeniach widza.