Megarecenzje - serwis agregacyjny

Trudno (...) nie zgodzić się (...) z opinią, że to najlepiej zrealizowany polski film ostatnich kilku lat.

...„Mała Moskwa” pozostawia u widza uczucie niedosytu.

Według mnie o wielkiej pomyłce jurorów nie ma mowy, bo „Mała Moskwa” trzyma poziom i w kategorii popularnego wyciskacza łez broni się w zupełności.

To klasyczna love story, ale z ważnym, nader sprawnie przy tym poprowadzonym wątkiem historycznym, konsekwentna fabularnie i elegancka w formie.

"Mała Moskwa" nie była najlepszym obrazem zakończonego przed dwoma miesiącami festiwalu, ale stanowi przykład udanego kina środka, czyli tego, czego tak cholernie brakuje w naszym kraju.

„Mała Moskwa” to piękna historia o prawdziwej, szczerej polsko – radzieckiej miłości, której finał okazuje się dramatyczny.

Zwycięzca tegorocznego festiwalu w Gdyni jest filmem absolutnie dobrym i godnym uwagi, szczególnie dziś kiedy bardzo trudno jest zrobić podobne kino (względy materialne, tematyczne, umiejscowienie akcji filmu).

Film Krzystka to kawał niezłej filmowej roboty. Przypuszczam, że nasze mamy i babcie będą nim zachwycone.

Mała Moskwa to znakomita odskocznia od głupawych komedii romantycznych, którymi polscy twórcy zalewają kina od dłuższego czasu.

Krzystek stworzył film, który jest bardzo udaną mieszanką ładnych zdjęć (sceny miłosne), niesamowitej muzyki (wspomniane utwory Ewy Demarczyk) i emocji, które niewątpliwie  u niejednej niewiasty wyciskają łzy.

„Mała Moskwa” miała duży potencjał, który moim zdaniem trochę zmarnowano.

...to, zdaje się, najważniejszy problem "Małej Moskwy": szkieletowego konstruktu "potępionego" romansu nie udało się wypełnić, ożywić, nasycić namiętnością czy choćby emocjonalną temperaturą.

W Małej Moskwie otrzymujemy przejażdżkę kolejką górską – to jeden z najbardziej nierównych pod względem poziomu filmów, jakie oglądałem w tym roku.

Lesław Żurek w roli Janickiego jest jednym z najbardziej mdłych kochanków w historii kina.