Megarecenzje - serwis agregacyjny

Nie jest to film, który "trzeba obejrzeć". Ale to w żaden sposób nie przeszkadza mi nazwać Libanu osiągnięciem wybitnym kinematografii, w swojej kategorii bliskim arcydzieła.

...choć reżyser odnosi się do konkretnych wydarzeń z historii, to w rzeczywistości zrealizował kino uniwersalne, które osadzić można w zarzewiu dowolnego konfliktu zbrojnego. Bo niewinność zawsze będzie pierwszą ofiarą.

Samuel Maoz znalazł sposób, by tchnąć w wyeksploatowaną hollywoodzkimi superprodukcjami konwencję kina wojennego, element prowokujący skupienie.

Samuel Maoz nie wyważa otwartych drzwi, nie mówi niczego nowego o wojnie czy cierpieniu. Nie uogólnia ani nie moralizuje. Rekonstruując strzępki własnych wspomnień, daje jedynie świadectwo historii.

Choć (...) nie doskonały, to jak najbardziej godzien polecenia i obejrzenia.

Trudno (...) uważać film za szczery, skoro jego zdjęcia są tak perfekcyjnie wykoncypowane.

Nie powiedział (...) nic nowego o samej esencji wojny, ale nie można tego uznać jako błędu w sztuce, bowiem Maoz wraz z operatorem Giorą Bejachem oddali w ręce widza film iście porażający.

...nawet gdy napięcie wzrośnie, nie znika ogólne wrażenie, że gdyby nie genialny pomysł operatorski, byłaby to historia dość banalna, jakich w kinie wiele...

Debiut fabularny izraelskiego operatora filmowego Samuela Maoza „Liban” stał się sensacją minionego sezonu. Wygrał niespodziewanie w Wenecji

Moim zdaniem do obejrzenia tylko raz, ponieważ przedstawione w nim okrucieństwa wojny są tak nieprzyjemne, że trzeba być masochistą, by chcieć w tym uczestniczyć ponownie.

Przez pierwsze minuty wydaje się, że Samuel Maoz nie ma problemu z wydobyciem indywidualnego tonu, zarówno jako uczestnik tamtych wydarzeń, jak i reżyser. Prędko jednak przestaje wierzyć w potęgę prostoty formy...

Nie wiem, może ta ilość przemocy, jaka codziennie serwowana jest nam w mediach powoduje pewną znieczulicę u mnie...