Megarecenzje - serwis agregacyjny

Siedem wspaniałych piosenek, tradycyjna animacja ręczna i przepiękna historia o tym, że marzenia się spełniają.

Kogo zmęczyły nowoczesne, coraz bardziej kosmiczne, upstrzone "dorosłymi" anegdotami bajki, z szerokim uśmiechem spędzi seans z "Księżniczką i żabą".

Stonowane barwy i mniej rozbudowane scenerie w "Księżniczce i Żabie" przywodzą na myśl "Bambi" i "Małą syrenkę", a kto się na nich wychowywał, będzie tą wycieczką  do dzieciństwa szczerze wzruszony.

„Księżniczka i żaba“ to udany powrót do rysunkowej animacji.

Nad "Księżniczką i żabą" zdecydowanie unosi się duch "starego" Disneya. Śmiech został usunięty gdzieś na bok. Na pierwszy plan wysuwa się tu przesłanie.

Księżniczka i żaba”  udowadnia, że w tradycyjnej animacji drzemie spory potencjał, który można z powodzeniem wykorzystać.

Disney poprzez tę baśń postanowił przypomnieć światu, gdzie jest jego miejsce w szeregu. Gigant nadal plasuje się w pierwszym rzędzie, choć w tym przypadku robi to nazbyt kanonicznie.

Okazało się, że można w klasyczną animację tchnąć życie, w co wielu zdążyło zwątpić. Wystarczyła pomysłowość, humor i serce.

Mnie osobiście przeszkadzała tylko zbyt duża ilość piosenek - denerwują mnie one w bajkach, a tutaj w co drugiej scenie mieliśmy jakiś dwu-trzyminutowy song.

„Księżniczka i żaba” nie zawojuje serc naszych dzieci, ale ta jakże ujmująca, staroświecka animacja bardziej przemówi do nas dorosłych.

W "Księżniczce i żabie" nawet naiwności mają swój urok.

Miłe, ładne, żwawe, sprawnie zrealizowane, z werwą opowiedziane i bardzo udanie spolonizowane (...). Ale nie jest to film, który na stałe zapisze się w historii animacji.

Przygodowa część akcji jest bez zarzutu, natomiast finał wygląda, jakby autorzy filmu sami nie mogli się zdecydować...