Megarecenzje - serwis agregacyjny

Duncan Jones, twórca znakomitego „Moon”, powrócił z „Kodem nieśmiertelności” i test drugiego filmu zdał wzorowo.

Duncan Jones po raz drugi udowodnił, że poetą - fantastykiem jest pełną gębą.

Ten błyskotliwy thriller łączy hitchcockowski styl narracji z podróżami w czasie i zgłębianiem zakamarków ludzkiego umysłu.

Można by trochę poprawić scenariusz (...), skomplikować trochę postaci „czarnych charakterów”, może nawet ciut lepiej to zagrać (...),  jednak generalnie film wart jest polecenia.

Jones broni się niesamowitą zdolnością do wykorzystywania ograniczonych przestrzeni, każda ponowna podróż do pociągu okazuje się ekscytującą i świeżą.

...reżyser Duncan Jones (twórca głośnego "Moon") nakręcił niegłupie kino akcji, które ma szansę zostać w pamięci widzów dłużej niż jeden sezon.

To świetny film do obejrzenia po ciężkim dniu i dobrze się na nim bawiłem.

"Kod" to film dobrze przemyślany i zrealizowany bardzo starannie, stawiający bardziej na atmosferę i napięcie niż wybuchy, chociaż tych ostatnich również nie braknie.

Source Code to porządne kino s-f. Sprawnie zrealizowane, dobrze zagrane, pomysłowe i każące ruszyć mózgownicą.

Po 93 minutach wyszłam z kina przekonana, że to jeden z lepszych dramatów o wojnie i żołnierzach, jakie było mi dane obejrzeć.

...z oglądanych przeze mnie w ostatnich latach filmów o podróżach w czasie, alternatywnych rzeczywistościach (...) ten należy do najciekawszych.

Film Jonesa spienięża wiele czeków gatunkowych na raz.

Choć z początku nie zachwyca, Kod Nieśmiertelności zyskuje przy bliższym poznaniu, co szczerze polecam.

Kod nieśmiertelności, to naprawdę niezły s-f, chociaż wiele w nim odgrzanych motywów.

Koniec końców "Kod nieśmiertelności" okazał się satysfakcjonującą rozrywką.

Widać, że ten reżyser ma talent i dobre pomysły, na razie nie w pełni je realizuje.

Zapominając o debiucie Jonesa i podchodząc do filmu jak do zmyślnej rozrywki, można miło spędzić półtorej godziny.

Filmidło jakich wiele, zdecydowanie za mało tu było nowatorstwa, sensownego rozegrania oklepanych schematów by chciało mi się do niego powrócić kiedykolwiek w przyszłości.

„Kod nieśmiertelności” jest w tym towarzystwie niczym ostatni pączek zjedzony w Tłusty Czwartek: niby lubisz pączki, ale co za dużo, to niezdrowo.