Megarecenzje - serwis agregacyjny

Niesamowita, przezabawna komedia na kanwie pięknej i wciągającej, prawdziwej historii.

...I Love You Phillip Morris to przede wszystkim zapowiedź tzw. kina wakacyjnego, a więc masowej rozrywki dla masowego widza.

„I Love You, Philip Morris” ogląda się tak samo, jak wszystkie filmy o sympatycznych oszustach: z dreszczykiem niepokoju powodowanym świadomością, że bohater musi w końcu wpaść.

Pełne twistów fabularnych dziewięćdziesiąt minut czasu ekranowego mieści zarówno sceny więziennych bójek, policyjnych obław, jak i romantyczne obrazy dwójki bohaterów na tle zachodzącego słońca.

„I Love You Phillip Morris” to historia, która wraz z biegiem akcji traci na znaczeniu, narracja gubi rytm, właściwe sobie tempo, wątki się rwą, fabuła rozjeżdża to znów zapętla.

Dzieło Glenna Ficarra i Johna Requa jest świeże, zabawne, urocze, intrygujące i równie słoneczne, co farbowane włosy McGregora.

Urok filmu bierze się z totalnego przerysowania: karykaturalni są tu zarówno „straszni mieszczanie”, jak i geje. A przy tym żart ani razu nie osuwa się w wulgarność.

„I Love You Philip Morris” jest rozrywką na wysokim poziomie, którą mogę polecić niemal każdemu.

Scenariusz filmu jest skrojony idealnie, ale nie udaje mu się uciec od schematów powielających się w tego typu opowieściach...

Dzięki Bogu, że mimo wszystko jest zabawnie, pomimo, że gdzieś tam w głębi dramatycznie, a momentami wręcz tragicznie...

„I love You, Phillip Morris” to dziwna hybryda, w ostatecznym rozrachunku względnie udana.

I love you Phillip Morris to komedia, której głównym atutem są dobrze dobrani aktorzy wcielający się w główne role, Jim Carrey oraz Ewan McGregor.

Odważny film, wprowadzający w sam środek mainstreamu niszową dotąd tematykę (...), ale nierówny i gdzieś wyraźnie pęknięty. 

To zlepek anegdot, a nie porządna fabuła.