Megarecenzje - serwis agregacyjny

Kafkowska atmosfera osaczenia i niesprawiedliwego oskarżenia jeszcze nigdy nie miała tak oryginalnej formy.

"Droga na drugą stronę" to animowana, łącząca elementy fikcyjne i dokumentalne przypowieść o człowieku "zbędnym", niemal bezosobowym, bez właściwości.

"Droga na drugą stronę" budzi emocje, wstrząsa przesłaniem i zaskakuje formą jego prezentacji. Animacja też potrafi poruszać trudne i niewygodne kwestie.

Reżyser Anca Damian znakomicie wyczuła poetykę filmu animowanego i przedstawiła całą opowieść, dbając o kronikarskie szczegóły...

Droga na drugą stronę do końca pozostaje szorstka, oschła, bezwzględna w obnażaniu tego, co wstydliwe i bolesne.

Reżyserka stworzyła wstrząsający dramat o bezsilności i buncie.

Sugestywna polsko-rumuńska koprodukcja nie rzuca oskarżeń, odtwarzając tylko niewiarygodną historię z dostępnych faktów i ustaleń.

Tym, co w największym stopniu decyduje o sile rażenia filmu Damian, jest fakt, że historię Claudiu poznajemy z narracji pierwszoosobowej, prowadzonej przez zmarłego.

Przyjęta za formę przekazu pięknie malowana animacja sprawia, że "Droga na drugą stronę" jest przystępna i nie odstrasza reportażową narracją rodem ze "Sprawy dla reporterów". 

Siłę przekazu wzmacnia (...) animowana forma dzieła, która nie ukrywając swojej sztuczności, łączy szokującą historię z techniką beztroskiej opowieści dla dzieci.

..."Droga na drugą stronę" to dobry film. Z tezą i celem, ale niewpadającym w pułapkę dzieła tendencyjnego, nie ma tutaj przejaskrawień, ferowania łatwymi wyrokami, za to oferuje ważna historią, którą powinno się znać.

Gdzieś poza jakąkolwiek ambiwalencją i samoświadomością, polsko-rumuńska animacja pozostaje wciąż przejmującą opowieścią o śmierci, szaleństwie i o tym, że życie jest po prostu bardzo przykrą czynnością.