Megarecenzje - serwis agregacyjny

Młodym widzom, którzy nie widzieli jeszcze zbyt wiele animowanych arcydzieł film, powinien się spodobać. Reszta może się nieco zawieść.

To prościutka slapstikowo-muzyczna opowiastka dla – jak mówią dżdżownice – „ziomali”, którzy lubią dyskotekowe rytmy i klimat lat 70.

Historia jest prosta i pouczająca, jak na bajkę przystało, jednak humoru w niej jak na lekarstwo, a stereotypów pełno.

...pomysłami nie zaskakuje: są tu jakieś szemrane, śpiewająco-zwierzęce gwiazdy i podli ludzie, którzy chcą tylko dżdżownice wbić na haczyk i zawiesić na wędce, ciągle coś komuś spada i ciągle coś się tłucze...

Jeśli macie dylemat jak przekonać swojego dzieciaka do ulubionej składanki hitów z lat 80-tych, to właśnie znaleźliście rozwiązanie.

Muzyka mająca uatrakcyjnić fabułkę tego nie robi, a każda z 78 minut dłuży się jak wypełzająca z ziemi dżdżownica.

Duńska animacja jest znacznie bezpieczniejsza do nauki historii muzyki niż niektóre stare teledyski, które swoim bezguściem powalają dziś na kolana i na ich widok można rechotać aż do łez. 

Porównania z hollywoodzkimi animacjami wypadają jednak moim zdaniem mocno na niekorzysc duńskiego filmu.