Megarecenzje - serwis agregacyjny

Warto "An Education" obejrzeć - jest to kawał świetnego kina, z wyrazistymi kreacjami aktorskimi, wiarygodny i niezwykle przekonujący film.

...„Była sobie dziewczyna” jest filmem poważnym i znakomitym.

Lone Scherfig (...) po raz kolejny udowodniła, że doskonale sprawdza się w opowiadaniu słodko-gorzkich historii o ludziach poszukujących szczęścia poza utartymi konwencjami.

Dramat, który wciąga lepiej niż niejeden film akcji.

Tak naprawdę "Była sobie dziewczyna" pokazuje nam oczywiste prawdy i daje starą jak świat lekcje, ale to jeden z tych filmów, który jest niezwyczajnie zwyczajny.

"An Education", podobnie jak poprzednie filmy Scherfig, cechuje niesamowita siła przemyślanego, dojrzałego i mądrego kina z gatunku "słodko-gorzkie".

„Była sobie dziewczyna” to film przemyślany, w którym nie ma niepotrzebnych scen ani potknięć. Taki, do którego chętnie będziemy wracać.

Jak każdy obraz – posiada zalety i wady. Jednakże w „Była sobie dziewczyna” więcej odnajduję tych pierwszych.

"Była sobie dziewczyna" nie jest na pewno hitem sezonu, nie jest odkrywczym, zachwycającym filmem, który absolutnie trzeba obejrzeć, ale jest to po prostu dobrze zrealizowany, dość "lekki" dramat...

Piękne zdjęcia i nastrojowa muzyka dopełniają całości. „An Education” to dobra rozrywka w dobrym stylu.

W swoim najnowszym dziele Dunka postanowiła nie opowiadać po raz kolejny o współczesności, tak jak robiła to dotychczas, ale przeniosła akcję swojej produkcji do lat sześćdziesiątych XX wieku.

Pełna ciepła, subtelności i iście brytyjskiego, ciętego humoru, opowieść ta oddziałuje bardziej na emocje, niż intelekt.

Fabuła swoją droga, ale kreacje aktorskie, sceneria (lata sześćdziesiąte Londynu), zdjęcia, robią naprawdę swoje i wreszcie czujemy, że nie mamy do czynienia z typowymi hollywoodzkimi love-układańcami.

„Była sobie dziewczyna” to taka słodko-gorzka komedia romantyczna, jakiej dziś zdecydowanie brakuje.

Niestety, w pewnym momencie misternie tkana historia zostaje przecięta skalpelem banału, a z nieba wieloznaczności lądujemy w piekle stereotypu, w którym historia bohaterki zostaje sprowadzona do prostego wyboru...

Jak dla mnie ta historia podwójnej "edukacji" (...) opowiedziana jest w zbyt jednostajnym, mechanicznym rytmie, a jej zakończenie tchnie prymitywnym, czytankowym wręcz dydaktyzmem.